Πόσο σ’ αγαπώ
Ο Σταμάτης και η σπείρα του προκαλούν και επιτίθενται.
Στη Μουσική Σκηνή της Αθηναϊδας στην αρχή της Ιεράς Οδού, ο Σταμάτης Κραουνάκης μαζί με την “Σπείρα – Σπείρα” ανεβάζουν μια πρωτότυπη επιθεώρηση με πολλά αγαπημένα τραγούδια του συνθέτη.
Στην πραγματικότητα μόνος τους σκοπός είναι αφού ξεγυμνωθούν εκείνοι να περιγελάσουν εμάς. Ντυμένοι μόνο με αυταπάρνηση πάνε να επιτεθούν στα μεγάλα συμφέροντα και στους ισχυρούς -και τσουπωτούς- οικονομικο- εκδοτικούς πόλους. Και θρασύτατα ζητούν συνενόχους.
Την παράσταση την έβγαλαν “Πόσο σ’ αγαπώ… Επιθεώρηση”. Ξεκινάνε δηλαδή με φανερή την ειρωνική διάθεση για το μουσικό θέατρο κάτι σαν αδιάφορη αντιμετώπιση μιας άσχημης πλήν τίμιας Μαρίας.
Μετά μπουκάρουν στη μακαριότητά μας και σκιαγραφούν φιγούρες της καθημερινής ζωής. Από τις παντός είδους κατίνες μέχρι τους δικούς μας blogers τολμάνε να περιεργάζονται αυτοί οι μυστήριοι και περίεργοι τυπάδες.
Και για τις πυρκαγιές έχουν άποψη και το πρόβλημα των δανείων, των υποχρεωμένων πολιτών και των υπερχεωμένων πιστωτικών προσπαθούν να λύσουν ως έμπειροι αναλυτές. Επιδεικνύοντας και πολιτικό ρομαντισμό κάνουν αναφορά και στις προδομένες γενιές.
Πιστεύουν μάλιστα ότι ξέρουν και το φάρμακο για την έλλειψη επικοινωνίας και μας το πλασάρουν λες κι εμείς κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου. Ψάχνουν και για τα χαμένα μας όνειρα υποκρινόμενοι τους επιθεωρητές κλουζώ πουλώντας μας εκδούλευση, αλλά δεν μας λένε γιατί πάντα όταν είναι να τα πιάσουμε κάτι συμβαίνει και χάνουμε το τρένο. Αυτό όμως δε λέγεται θίασος.
Μιλάμε για τσίρκο και ηθοποιούς ακροβάτες αλλά με περίσσεια ευαισθησίας. Ζογκλέρ που ανακατεύουν κομμάτια συγκίνησης και ακατάσχετου γέλιου και τα περιφέρουν στην αίθουσα.
Συμμετέχουν χωρίς να μας ρωτήσουν και χωρίς αιδώ:
Σταμάτης Κραουνάκης, πολυχώρος (μην πυροβολείτε τον πιανίστα, υπάρχει κι ο μπάρμαν)
Αργυρώ Καπαρού, υπεύθυνη (μεγάλη -και καλά- προσωπικότης του έντεχνου)
Ελεάννα Καραντίνου, θιασάρχης (η πλέον ένοχη περίπτωση θηλυκού)
Ρούλη Καραλισιώτη, ηθοποιός (έχει σημασία να το δηλώνεις και να μη ντρέπεσαι)
Δάφνη Λέμπερου, τραγουδίστρια (του λαϊκού ρεπερτορίου)
Βασίλης Μοσχονάς, τραγουδιστής (η νέα φίρμα στις πίστες)
Χρήστος Μουστάκας, κωμικός (καμία σχέση γενικώς που λένε)
Γιώργος Νανούρης,ηθοποιός (φάρος, εκπέμπει τέχνη)
Πωλίνα, μεγάλη αρτίστα, (ήταν κάποτε σοβαρή ρε γμτ, τι να πω)
Γιώργος Στιβανάκης ηθοποιός που χορεύει (ή χορευτής που υποκρίνεται)
Παρθένα Χοροζίδου, δραματική σε ό,τι κάνει (τηλ. 6948- ………)
Μέσα σ’ όλα γιορτάζει κιόλας ο Σταμάτης την Πέμπτη 8-11 και προσκαλεί κόσμο το βράδυ στην Αθηναϊδα. Εγώ τι να πω μετά από αυτά στον ευαίσθητο μουσικοσυνθέτη που κοσμεί με την παρουσία του το ελληνικό τραγούδι και τη μουσική σκηνή.
Χρόνια Πολλά και Καλή Επιτυχία.
… πόσο σ’ αγαπώ στην άπλα του μεσημεριού
πόσο σ’ αγαπώ στις γειτονιές του φεγγαριού….
το υπόλοιπο, “έφυγε” μετά απο τόσα χρόνια που έχω να το ψυθιρίσω. Χατζηνάσιος προσφάτως. 198….τι?
Οσο για τον Κραουνάκη τι να πω, θα γράψει πάλι.
…πόσο σ’αγαπώ τις νύχτες που φεγγοβολάς, μέσα στο αίμα μου κυλάς
σαν με φιλάς… Χατζηνάσιος-Παπαδόπουλος.
Το σημαντικό είναι ότι θα συμμετέχει κι ο Κραουνάκης στην παράσταση. Καλό σου βράδυ ζουζούνα μου
βασίλη ωραία αναφορά.. Ενα απο τα περασμένα σκ, είχα πάει σε ένα εστιατόριο και έτυχε να κάτσει στο διπλανό τραπέζι ο κραουνάκης με τη παρέα του. Παράλληλα και ενώ τρώγανε, τραγουδούσανε κιόλας. Ακομπλεξάριστος και ευτυχισμένος φάνηκε.. Προσωπικα απο τα τραγούδια του ΛΑΤΡΕΥΩ το “πήρα κόκκινα γυαλιά”..
Σιγά μη δεν το συμπλήρωνες ! καλό βράδυ, τροβαδούρε μου!
Roadartist, καλησπέρα. Ο Κραουνάκης είναι από τους αγαπημένους μου συνθέτες. Έχει κρατήσει την ευαισθησία του, δεν την μοσχοπούλησε για να κάνει το εμπορικό, λειτουργεί εσωτερικά. ήθελα να γράψω κάτι για ΄κείνον μιας και έχει την γιορτή του αύριο και ξεκινάει η νέα του παράσταση. Το “Πήρα κόκκινα γυαλιά” μου αρέσει και μένα
Ζουζούνα μου σε βλέπω και το βράδυ να φεγγοβολάς. Πολλά φιλιά
Τώρα εγώ φταίω να σου πω οτι….θα πάω την Κυριακή;
Καλά μη μου φωνάζεις….. θα κάνω ποστ, αναμετάδοση ότι θέτε!
Φιλιά Δον μου!
Εγώ τι να σου πω; Ό,τι χαίρομαι για σένα;
Φυσικά και θα κάνεις κσι ποστ και ό,τι καλύτερο μπορείς. Γμτ δεν ξέρω πότε θα τα καταφέρω να κατέβω να τη δω. Φιλιά θαλασσένια μου
Μα φυσικά οτι χαίρεσαι επειδή νοιάζεσαι και θέλεις να περνά καλά η πυργοδέσποινα! Ολη μερα κλεισμένη να καθαρίζω τις πολεμίστρες και να ξεσκονίζω το κελάρι του πύργου είδα και απόειδα η παντέρμη!
Μα ναι κορίτσι μου θαλασσινό φυσικά και χαίρομαι, μόνο που ζηλεύω λίιγο. Δε μου λες εσύ πυργοδέσποινα και ρόδο της αυγής μου, γιατί πάς και καθαρίζεις το κελάρι και τις πολεμίστρες; Τις τις έχουμε τις υπηρέτριες; Εγώ σε θέλω πριγκιπέσσα
Πόσο σ αγααααπω!!!
Μουσική και θέατρο ένα ταξίδι μοναδικό!
Χρόνια Πολλά Σταμάτη!!!
Είναι καλύτερο από τα προηγούμενά του, δηλαδή; Αυτό κατάλαβα από την περιγραφή…
α. να μην ζηλεύται, θα κλείσετε τα μάτια όπως είπατε και αλλού και θα κάνετε ένα νοερό ταξίδι
βου. δεν ήξερα οτι μας περισσεύουν λεφτά για υπηρέτριες, εξάλλου τα δικά μου πράγματα δεν θέλω να τα αγγίζει κανείς!
γου. θα τραβήξουμε βιντεάκι με το κινητό και αν είναι θα το ανεβάσουμε (οχι βέβαια οτι ξέρουμε πως γίνετε αλλά θα μάθουμε)
δου.χρήσιμες οι πολεμίστρες ποτέ δεν ξέρεις, τα κελάρια πιο χρήσιμα είναι τα τρόφιμα και τα κρασιά μας! Ευχαρσιτούμε υποκλινόμεθα και επιστρέφουμε στη κουζίνα για να μην χυλώσει πολύ το ριζότο με γαρίδες!
Σε ευχαριστώ Άννα μου και ανταποδίδω (Για μένα δεν είναι το “πόσο σ’ αγαπώ” που γράφεις;)
Πιστεύω ότι θα είναι κάτι το διαφορετικό και για το Σταμάτη και για τη μουσική μας σκηνή αυτή η παράσταση.
Καλώς ήρθες αντίγονε. Θα είναι κάτι το διαφορετικό η παράσταση αυτή του Κραουνάκη. Οι εντυπώσεις όμως θα βγουν αργότερα.
Θαλασσινό μου,
α. Δεν παύω να ζηλεύω τελείως αλλά τουλάχιστον αισθάνομαι καλύτερα όταν σκέφτομαι ότι η πυργοδέσποινά μου θα την δει την παράσταση.
β. Δεν είμαστε πλούσιοι αλλά δε θέλω να μου κουράζεσαι πάνω -κάτω με τα κελάρια και τις ταράτσες και κοψομεσιαστείς (δεν έχει και ασανσέρ οι πύργος μας)
γ. Το καλύτερο αν μπορείς να το πάρεις βίντεο και το κατεβάσεις από το κινητό, αλλά καλύτερα να δεις την παράσταση με την ησυχία σου.
δ. Για το κελάρι περίμενα κάτι να γράψεις για τα κρασιά “Μυράνθη” που τα κρατάμε εκεί εδώ και χρόνια. Εκεί πράγματι χρειάζεται η φροντίδα σου
Φιλιά και καληνύχτα
Είσαι πολύ πονηρός και εσύ για μένα τον έγραψες τον τίτλο;
Οχι άρα και εγώ επανέλαβα τον τίτλο γιατί ταίριαζε με τα παρακάτω!!! Καλό ξημέρωμα!
Το ξέρω Άννα μου, αστειεύομαι λίγο γιατί σε αισθάνομαι φίλη μου. Δεν είμαι …τόσο πονηρός, όμορφο είναι όμως να σου το λένε,το σ’ αγαπώ ε; Έστω και γι αστείο. Καληνύχτα σου
Σ αγαπάω βρε αφου σε διαβάζω
Πάρε τότε ένα φιλί
πορτοκαλένιο. Κι εγώ σε αγαπάω πατριωτάκι
Υπάρχουν φορές που το παλεύω μέσα μου και προσπαθώ να τον δω με άλλο μάτι τον Κραουνάκη, αλλά πάντα κάτι με χαλάει.
Δεν τον αντέχω κι όσες φορές, σε συζητήσεις, κάποιος προσπάθησε να μου αλλάξει γνώμη, κατάφερα εγώ το αντίθετο… να αλλάξω τη δική του.
Καλημέρα, χαμογελαστή… και πορτοκαλένια
!!!Να το δηλώσω δημοσίως πως ..είχαμε ταύτιση σκέψεων (εν μέρη) και ουδεμία συνεννόηση υπήρξε!
Καλημέρα Βασίλη μου
Εμένα άρχισε να μου αρέσει μετά την Άσχημη Μαρία…
Πολύ τζαζ τύπος!
Βασίλη έχεις πρόσκληση
Σταλαγματιά μου η αλήθεια είναι ότι εγώ τον συμπαθώ, έχεις όμως την άποψή σου και δεν έχω καμιά διάθεση να σου αλλάξω γνώμη. Θα πω όμως ότι είναι λάθος να κρίνουμε έναν συνθέτη από τις κινήσεις του, τα λόγια του εκτός πενταγράμμου. Ο καθένας έχει κάπου ταλέντο, αυτό πρέπει να κριθεί. Δεν μοιάζει με τα συνήθη ο Σταμάτης και σαν εμφάνιση και σαν συμπεριφορά. Δεν μπορείς όμως μην παραδεχθείς ότι έχει γράψει και τραγούδια διαμάντια, ίσως όμως έχει αδικησει κι εκείνος τη μουσική του με το να τρσγουδάει πολλά εκείνος. Κι εκεί δεν είναι το ίδιο καλός. Καλημέρα γλυκειά μου
“Αυτή η νύχτα μένει
αιώνες παγωμένη
που δυο ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο
ήρθαν στον κόσμο ξένοι
και καταδικασμένοι
να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο”
Αντώνη, ακριβώς αυτό είναι, τζαζ τύπος, απρόβλεπτος και εκτός των πατενταρισμένων προτύπων. Το κείμενο που ανάρτησα, το έγραψα ακριβώς με τον τρόπο που θα το έγραφε κι εκείνος.
Σε ευχαριστώ. Έρχομαι να πάρω την πρόσκληση
εχω δειμια παλιοτερη παρασταση στο παρελθον … ειναι κατι το διαφορετικο στη συγχρονη σκηνη. Σαν συνθετης λεει παντως πολλα , ειδικα το τραγουδι που προανεφερες …”αυτη η νυχτα μενει”’ ειναι το κατι αλλο!!!
και βέβαια φεγγοβολώ, μέρα και νύχτα και μέσα σ’ αίματα κυλώ ! καλημέρα !
Υπάρχουν δημιουργίες του που είναι αριστουργήματα, υπάρχουν όμως και κάποιες που … δεν μπορώ να τις χαρακτηρίσω.
Εννοείται ότι δεν τον κρίνω ως τίποτα άλλο, παρά ως συνθέτη.
Καλημέρες και πάλι γλυκές…σαν πορτοκάλι!
Χρόνια Πολλά του Σταμάτη!!!!
Την είχα στα υπ’ όψιν τη συγκεκριμένη παράσταση Είναι μοναδικός!
Κι’ εσύ επίσης για τούτη την ανάρτηση!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
πρέπει να το δω μάλλον!
ε;
μου το εύχομαι..
Αύρα μου αυτό που μου αρέσει πιο πολύ στον Κραουνάκη πέρα από την καλλιτεχνική του αξία, είναι ότι δεν πηγαίνει με το ποτάμι. Δημιουργεί δικό του. Η Σπείρα-Σπείρα είναι δικό του δημιούργημα πέρα από τηλεσόου προβολές. Η δε μουσική του έχει το προσωπικό του στίγμα. Πιστεύω ότι αυτή η παράσταση θα είναι διαφορετική από ό,τι έχει κάνει
Καλό σου βράδυ ζουζούνα μου φεγγοβολούσα. Φιλιά
Μα βλέπεις ότι τελικά συμφωνούμε σταλαγματιά μου. Ο καθένας μπορεί να γράψει “χάλια”, αλλά η αξία που είναι σε όλα τα άλλα κυριαρχεί τελικά. Καλό σου βράδυ…
Γλαρένια μου καλησπέρα. Χρόνια του Πολλά του Σταμάτη και καλή επτυχία στην παράστασή του. Φιλιά πορτοκαλένια
So do I, Kat. Πιστεύω να βρω την ευκαιρία και να κατέβω να το δώ. Καλό σου βράδυ
ο Κραουνάκης…φοβερός!!!
καλησπέρα Βασίλη…φιλιά πολλά…
γιατί δεν βγαίνει το αβαταρ;
ρωτάω η καστανή…:)
αααααααααααα
μπορεί να μην είσαι ποιητής, αλλά ψυχή ποιητή έχεις…
ο τρόπος της γραφής σου μου αρέσει πολύ…:)
και πάλι φιλιά…
Καλησπέρα Γωγώ μου. Συμφωνώ για τον Σταμάτη. Το άβαταρ το δικό σου δεν βγαίνει όπως και όλα όσα δεν είναι της wordpress. Το ίδιο παθαίνω κι εγώ όταν μπαίνω στο pblogs. Μάλλον πρέπει οι εταιρείες μας να συνεργαστούν σε αυτό τουλάχιστον το θέμα, είναι άσχημο να μη βλέπεις το άβαταρ του συνομιλητή σου που δεν ανήκει στο ίδιο δίκτυο. Φιλιά. Καλό σου βράδυ
φαντάζομαι ότι η επιθεώρηση θα εχει επιτυχία. Ο Κραουνάκης ειναι συνήθως εγγύηση. Γιατί να μας διαψεύσει τώρα;
σε χαιρετώ βασίλη μου
νασαι καλα πάντα
ριτς
Είμαι σίγουρος κι εγώ Ριτσάκι ότι θα έχει επιτυχία. Φιλιά Καλό ΣΚ
Καλό ΣαββατοΚύριακο!!!!
Επίσης Άννα μου, νάμαστε καλά. Να περάσεις όμορφα
Τρίτη σειρά μπροστά, θέσεις 1-3!
Ναι, ναι είμαι ανελέητη!
θα τα ξαναπούμε και αργότερα
φιλιά πολλά
Είσαι βρε θαλασσινή σου, λες και ξέρεις πόσο θέλω να την δω. Βγάλε φωτό αν είσαι κοντά. Πολλά φιλιά
Καλά βρε ποιητή μου, τι με πήρες μαζί σου επισκεψη στη γκαρσονιέρα του Ασκάρ;
εγω τον ξέρω τι παιχνιδιάρης είναι, αλλά είπα, για να πηγαίνει ο ποιητής, κάτι θα ξέρει!
Κι εγώ τον ξέρω βρε Μαριλένα μου. Αλλά πλανήθηκα! Πίστεψα λόγω της γιορτής του να μας περίμενε για επίσκεψη με κανένα γλυκό, ποτό, φώτα κλπ στη γκαρσονιέρα αλλά, που να φανταστώ το μέγεθος του ακόλαστου μυαλού του και το ασίγαστο ερωτικό πάθος του για την Κάντυ.
Ηρθα ένα ποστ πιο πίσω γιατι μας αφορά
Οπως και το παιχνίδι του Αντώνη και επειδή και εμένα με κάλεσαν μάλλον κάτι αντίστοιχο θα γράψω.
Λίγο καλύτερα σήμερα μ’ενα μικρό πονοκέφαλο ακόμα αλλά θα το παλέψουμε. Θα φύγω κατά τις εφτά για να πάρω να πάρω τη κολλητή για να κατηφορήσουμε προς Αθηναίδα.
Διάλεξε τραγούδι του Σταμάτη και εγώ θα το τραγουδήσω πιο δυνατά για σένα.
πάρε και άλλα φιλιά
Είναι δύσκολο παιχνίδι Θαλασσιά μου πυργοδέσποινα. Έχω πολύ αγαπημένα μπλογκς σαν το δικό σου που δεν αλλάζω. Αλλά δύσκολα θα πω ότι αφήνω το δικό για να πάρω άλλο. Λίγο, κακό, άσχημο, αυτό είμαι εγώ και δεν αλλάζει.
Αφού είσαι καλά και πας Αθηναϊδα, να τραγουδησεις για μένα το “Αυτή η νύχτα μένει” και αν ακουστούν τα πολύ καινούργια κάποιο που λέγεται “Σελήνη”. Και δώσε ένα πορτοκαλένιο στην κοπέλλα που θα παίζει την “θιασάρχη”. Πολλά φιλιά
“Είδα μια κόκκινη σελήνη,
είδα δυο σύννεφα να φεύγουν μακριά
μάτια που ο έρωτας τα κλείνει, μάτια παράξενα κι υγρά,
μα δεν ήταν να γίνει
Είδα στης θάλασσας τα χάδια ,
είδα ασάλευτη να μένει η αμμουδιά
δώσ μου τον μήνα που χω άδεια, δώσ μου την άδεια σου καρδιά
να νοικιάζω τα βράδυα
Πάντα τα χείλη σου ήταν ρόδινα,
είχα δεν είχα σώμα στο δινα
πάντα για πάντα μαζί…”
Και εγώ δεν αλλάζω το νησί μου… αλλά ούτε και τον πύργο αυτόν
Ευχαρίστως να δώσω φιλιά στην κα Καραντίνη, μόνο επειδή την εκτιμώ πολύ αλλιώς θα σου έκανα σκηνή… που μοιράζεις φιλιά και αγάπες από εδώ και από εκεί
“Αυτή η νύχτα μένει
αιώνες παγωμένη
που δυο ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο
κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι
να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο”
Εφυγα
το rapport αύριο με μαιλ ίσως
δεν ξέρω αν θα κάνω ποστ θα δείξει.
Θαλλασομαρίνα μου, πυργοδέσποινά μου, αποκάλυψες το όνομά σου… Να της δώσεις φιλιά (είναι και συμπατριώτισσά σου) και εντάξει μη …θυμώνεις δεν θα σου ξαναζητήσω φιλί για άλλη. Θα περιμένω αύριο το ρεπόρτο. Φιλιά πορτοκαλένια
Diva μου, είδα το σχόλιό σου μόλις σήμερα, για άγνωστο λόγο το έβγαλε για έλεγχο. Χαίρομαι που σ΄ αρέσει κι εσένα ο Κραουνάκης. Μου αρέσει ότι πάει κόντρα στα εύκολα και στα ρεύματα τα τηλεοπτικά. Η δε μουσική του είναι ιδιαίτερη, καταλαβαίνεις ότι είναι δική του, έχει κάνει σχολή. Και φυσικά ευαίσθητος και ερωτικός. Πολλά φιλιά και περαστικά σου
Δεν είμαι και πολύ φαν της επιθεώρησης. Το κομμάτι “Πόσο σ’αγαπώ” είναι πολύ ωραίο, καθώς επίσης και το cd του Κραουνάκη. Τυχερή η σειρά, την οποία “στολίζει” στην κυριολεξία. Αν θυμάμαι καλά, για το συγκεκριμένο κομμάτι λέει μέσα στο cd του ότι το ξεκίνησε αρχικά σαν άσκηση για ζέσταμα στο πιάνο και μετά εξελίχτηκε έτσι. Εντυπωσιακό, έτσι;
Αν πάει κανείς, ας μας ενημερώσει περισσότερο για την επιθεώρηση.
Κι εγώ περιμένω ραδιοκέφαλη για την ενημέρωση για το θέατρο. Το “πόσο σ΄αγαπώ” είναι μια συναισθηματική στιγμή του Σταμάτη και πράγματι κοσμεί το σήριαλ
Εγινε το θέλημά σου
Μια “Σελήνη” να τραγουδά στην ” Κουπαστή”
εστάλη στα τρελλά νερά σου
φιλιά θαλασσινά
Μια Σελήνη στην κουπαστή. Με έστειλες απόψε ταξίδι. Καλό σου βράδυ και σε ευχαριστώ θαλασσένια μου.
καλησπέρα κι απο μένα ….
εχουμε καιρό να τα πούμε αλλα απο την άλλη εβδομαδα επιστρέφωωωω
είναι υπέροχο το κείμενο για την παράσταση ……… σε περιμένω φέτος να ερθεις
φιλιά
Καλησπέρα σελήνη μου. Έχουμε πολύ καιρό να τα πούμε, αλλά μαθαίνω όμορφα πράγματα για σένα και χαμογελάω. Μπράβο. Πολλά φιλιά