Face à la mer
2008 Ιανουαρίου 12
Αντικρύζοντας τη θάλασσα
όφειλα να μεγαλώσω
αντικρύζοντας τη γη
όφειλα να πεθάνω
ξυπνώ
κάνοντας το τελευταίο μου όνειρο
ΥΓ. Calogero / Passi – Face à la mer (Αντικρύζοντας τη θάλασσα)
Face à la mer
j’aurais dû grandir
Face contre terre
j’aurais pu mourir
Je me relève
Je prends mon dernier rêve.
-
Je prends mon dernier rêve!
Καλό ξημέρωμα!!!
Καλησπέρα καλέ μου Βασίλη….τί ωραίοι στοίχοι..με τόση σοφία μέσα τους…τόση αλήθεια…αλλά και τόσο ρομαντισμό ένας άλλος όμορφος τρόπος γιανά ερμηνέυσει κάποιος την έννοια ‘ζωή’…το πιό βαθύ νόημα της λέξης ζωή μέσα από αυτούς τους λίγους στοίχους..καταπληκτικό…απλά πολύ όμορφο…Με αγάπη,Αθανασία.
Καλό σου βράδυ Βασίλη
Τι ωραίο
Οφειλεις να ζεις και μονο!!!!!!!!
Καλημερα πορτοκαλένιε μου
@ Άννα μου καλημέρα… Ζε προ μον ντέρνιε ρεβ…
@ Αθανασία μου γλυκειά… η αγάπη νικάει κάποιες φορές, η ζωή νικάει πάντα.. πρέπει μόνο να μπορούμε να την αντικρύσουμε πρόσωπο με πρόσωπο. Η ζωή είναι ένας κύκλος, μέσα από το ερωτικό ταξίδι μιας θάλασσας και τη σκληρή γη ενός θανάτου, υπάρχουν όνειρα. Και αυτά είναι κομμάτια μας. Καλημέρα
@ Καλημέρα anamella σε ευχαριστώ που πέρασες. Φιλιά
@ Διηάνειρά μου ξέρω ότι θα έχεις βαρεθει να ακούς γαλλικά αλλά δείξε …κατανόηση. Το συγκεκριμένο τραγούδι μου αρέσει πολύ και περισσότρο όταν μπόρεσα να καταλάβω το νόημα κάποιωνε στίχων του
@ Μαρία μου αυτό αφορά όλους μας. Φιλιά πολλά πορτοκαλένια
Και βλέποντας τον ουρανό; Χανόμαστε στο άπειρό του, εκεί ονειρευόμαστε… Κλείνεις τα μάτια, ακόμα κι αν δεν είσαι υποχρεωμένος, κανείς δεν σε αναγκάζει… Τα κλείνεις γιατί το θες… Και έτσι ταξιδεύεις…
Ωραίοι στίχοι Βασίλη, πολύ καλή επιλογή! Τις καλημέρες μου!
Καλημέρα νεφελομαράκι μου… Και στον ουρανό και στον ήλιο και στα συννεφάκιά του, κλείνεις τα μάτια και φεύγεις …Στ΄ όνειρο
Πολύ όμορφο, Βασίλη μου, πολύ τρυφερό…
Καλησπέρα, καλή βδομάδα!
*ξέχασα : τα μαθήματα γαλλικών, μια χαρά πάνε, βλέπω!
Νατασσάκι μου καλημέρα σε ευχαριστώ…για τα μαθήματα στα γαλλικά βοηθάνε και οι “άκρες” μου στο διαδίκτυο..
τα παλεύω όμως γενικά
τα χνάρια μου αφήνω στο χώμα
και ακολουθώ το δάκρυ της θάλασσας!
καλησπέρα Βασίλη!
Καλησπέρα γωγώ μου. “…Στέκομαι τα δειλινά στ’ ακροθαλάσσι κι αφήνομαι στα δάκρυα της θάλασσας. Ποτίζουν στάλα στάλα το χώμα μου. Το σώμα μου. Μεχρι το πρωί γίνονται πληγές. Κι αυτές λατρεύω. Ό,τι της ανήκει…”
Με γειά το νέο σου μπλογκ
σ’ευχαριστώ Βασίλη…
για όλα…:)
Εγώ ευχαριστώ για την εκτίμηση και που είσαι παρέα μου
Βλέπω η εκμάθηση γαλλικών καλά πάει
Καλή συνέχεια!
1)δεν ξέρω γρι γαλλικά γιαυτό συχώρα με δεν μπορώ να δω την ομορφιά στους στίχους που αναφέρεται.2)Γλυκέ μου όλοι μας μεγαλώνοντας κάποια φοβερή στιγμή θα πεθάνουμε. Ζήσε όμως΄ως τότε την κάθε στιγμή σα να παίρνεις την τελευταία σου αναπνοή..Σε φιλώ
Μια χρωματιστή αστραπή σε όνειρο μου φάνηκε αυτό το ποστ σου..όοοομορφο πολύ:-)
Μμμμ μύρισα αλμύρα και ήρθα να κολυμπήσω στην θάλασσά σου!Πολύ όμορφο και τρυφερό το τραγουδάκι και γαλλικό…. είναι δυνατόν να μην μου αρέσει;;;
Groses Bises!
ooooo! Τώρα είδα και την αλλαγή στα feeds! Μerci mon cher!
@ Αrtist μου, καλησπέρα… Πάει καλά η εκμάθηση λες; Κάτι γίνεται σιγά σιγά…
@ Rain μου καλησπέρα σου. Για το ρεφραίν αυτού του τραγουδιού πιστεύω ότι η καλύτερη μετάφραση είναι αυτή που βλέπεις μετά τη φωτό. Τουλάχιστον σαν νόημα. Και έχει βάθος και ψυχή. Από τότε που μετέφρασα τους στίχους αυτούς αυτό το ρυθμικό τραγούδι το λάτρεψα περισσότερο. Η ζωή σαν ξεκίνημα και ο θάνατος σαν τέλος είναι δεδομένα. Η διαφορά είναι ότι της ζωής γνωρίζουμε τον ακριβή χρόνο. Εχεις δίκιο το μεγάλο στοίχημα είναι το ενδιάμεσο, το ταξίδι της ζωής μας. Ο στιχουργός εδώ δεν εννοεί ότι θέλει να πεθάνει αλλά να ζήσει όπως ονειρεύεται κι ας είναι το τελευταίο του όνειρο
@ diVa μου χρωματιστή αστραπή σε όνειρο…Ποιητική σε βρίσκω και μου αρέσει… Σε ευχαριστώ. Φιλιά καλό σου βράδυ
@ Θαλασσένια μου…καλως ήρθες πάλι στον πύργο μας. Το τραγουδάκι είναι υπέροχο και “la mer” πώς να μην σου αρέσει… Και το feedάκι σου πήρε το σωστό του όνομα. Όπως βλέπεις έκανα δουλειές όσο έλειπες..
Καλησπέρα Βασίλη..Εσύ με την υπεροχη κατασταλτική ποιηση σου, εγω με τις πολιτικολογίες μου. Ω τί κόσμος , βασίλη κι αυτός!
ριτς
@ Ρίτσα μου γλυκειά όλα χρειάζονται και η ποίηση και το διάβασμα και η πολιτική και η πολτικολογία. Δουλεύεις σε ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά έντυπα. Πολιτικολογείς αλλά κρατάς ένα πολιτισμό και στο γράψιμο, στο ύφος και σε όλες σου τις αναφορές. Σίγουρα κερδίζει όποιος σε διαβάζει. Κι αυτό πιστεύω ότι είναι το σημαντικότερο για κάποιον που γράφει. Φιλιά πολλά
Είναι μαγεία η θάλασσα…
άλλος κόσμος
άλλος πλανήτης
δεν είναι εχθρική, αλλά αν καταφέρει να σε παρασύρει… δεν έχει γυρισμό…
Δεν μ’αρέσει καθόλου η ποίηση σε σχέση με την πεζογραφία, αλλά κάποιοι στίχοι και λόγια πραγματικά με αγγίζουν
Καλησπέρα Βασίλη μου
συνάντηση στο Φάληρο στις 17:00 να την απολαύσουμε παρέα όλοι μαζί λοιπόν!
βασιλη μου πολυ καλημερα σου.. αχ.. μυρισε θαλασσα… ομορφη σαν τους στοιχους σου.. δυστυχως γαλλικα δεν καταλαβαινω.. σ ευχαριστω πολυ για την τιμη που μου κανες διπλα..καλη εβδομαδα να χεις!!!
Kαλημέρα ,μόλις έφτασα…
Τρέχω να σας γνωρίσω καλυτερα.
Καλημέρες με βροχή….
Καλημέρα γλυκιέ μου Βασίλη, τα όνειρα πρέπει να ‘ ναι πολλά και όλα πραγματοποιήσημα! Σε όλη μας τη ζωή…κάθε μας μέρα πρέπει να είναι ζωντανή και εκμεταλλεύσιμη σαν να’ ναι η τελευταία!
ΥΓ Σ’ ευχαριστώ … για όλα!!
Πωπω ρε Μπίλυ, τι φώτο καταπληκτική είναι αυτή; Σου φτιάχνει τη διάθεση..
@ Garbofanoula μου, έχουμε ίδιες αντιλήψεις για την πλανεύτρα. Ένα ταξίδι είναι. ‘Ενα ταξίδι είναι και η ζωή μας . Και εγώ προτιμώ να διαβάζω και να γράφω πεζά αλλά μερικά ποιήματα με συγκινούν αρκετά. Φιλιά καλό απόγευμα
@ Daisy μου, πες μου τι θα φοράς υο απόγευμα για να ξέρω…μην την κοιτάζω με καμιά άλλη χαχα!
@ Ωκεανέ φίλε μου, να σαι καλά… Πάλι για θάλασσα το θέμα μου αφού ξέρεις… έχουμε κοινά πάθη. Ούτε εγω ξέρω γαλλικά αλλά νομίζω ότι οι στίχοι που βλέπεις στα ελληνικά είναι η μετάφραση του ρεφραιν του face a la mer
@ Καλώς ώρισες tjim στην παρέα μου. Κερνάμε φρεσκοστιμένη πορτοκαλάδα και πορτοκαλόπιτα.. Τα λέμε. Να είσαι καλά, καλη εβδομάδα
ναι η ατιμη.. η ρημαδα μαγισσα μου ..ειναι πλανευτρα των σκεψεων.. μα οταν κ η ψυχες ειναι το ιδιο μαγικες… οπως η δικη σου κ την τιμανε με την ομορφια που της αρμοζει..τοτε σιγουρα γινεται παθος..γι αυτους που την γνωριζουν κ τη ζουν.. καλο σου απογευμα φιλε βασιλη..
κ να θυμασαι… οταν την τιμας κ την αγαπας…. παντα κ αυτη με τον τροπο της θα σε τιμησει καποια στιγμη..
@ Άννα, βρέχει σήμερα εκεί διδυμίνα μου; Καλά που μου το είπες να πάρω τους δικούς μου τηλέφωνο. Με τις ελιές που μαζεύουν αυτόν τον καιρό τους βρίσκω μόνο βραδυ στο σπιτι και ξεθεωμένους … Φιλιά πατριωτάκι
Εχω απομείνει με τα μάτια γουρλωμένα ,σαν παιδί μπροστά από τούρτα γενεθλίων…!!!
Δεν με γελούν τα μάτια μου….υπάρχεις στα αλήθεια εεε????
Καλό απόγευμα
@ Νεραϊδόσκονή μου δεν έκανα τίποτα… Μακάρι να κάναμε τα περισσότερα όνειρά μας πραγματικότητα… Ένα μόνο από τα παραμύθια μας να γινόταν αληθινό. Αλλά έχουμε την διάθεση να βρεθούμε σε ένα σύννεφο κάθε φορά, σαν ένα ταξίδι χωρίς εισιτήριο. Φιλιά καλή εβδομάδα
@ Ραδιοκέφαλη και μένα ο πίνακας μου άρεσε. Πολλές φορές έχω βρεθει σε βράχια και ο ήχος που κάνει η θάλασσα όταν “σπάει” σε ένα βράχο ακούγεται σαν φιλί. Αν αφήσεις λοιπόν ένα φιλί στο βράχο μπορεί η θάλασσα να σε φιλήσει, αν σταθείς εσυ εκεί μπορεί να σε αγκαλιάσει…
@ Ωκεανέ φίλε μου και πάλι μέσα στη σκέψη μου είσαι… την αγαπώ πάρα πολύ τη θάλασσα, την τιμώ και τη σέβομαι πολύ και τη φοβάμαι λίγο. Όλα σε αυτή την αναλογία… Καλό απόγευμα
@ Γλυκειά μου tdjm, σε ευχαριστώ… δεν είναι τούρτα γενεθλίων όμως, μια πορτοκαλόπιτα είναι μπροστά σου πιστεύω να σου αρέσει σαν γεύση…είδα κι εγώ λίγο το μπλογκ σου όμορφο είναι κι έχουμε νομίζω παρόμοια δεδομένα. Χαίρομαι που σου αρέσει ο τρόπος που γράφω…
Καλό και όμορφο απόγευμα κι από εμένα… Σήμερα απ’ ότι βλέπω επικρατεί ένας μικρός συνωστισμός, ε; (χαχα!)
@ Νεραϊδόκονη αυτό θα πει να έχεις φίλους… Να μην προλαβαίνεις να απαντάς και μερικές φορές να ξεχνάς και κανένα σχολιάκι από τη βιασύνη να τα προλάβεις όλα … Φιλιά πολλά…
Καλησπερα Βασιλη..η θαλασσα μεγαλη πλανευτρα.. Ασκει ανεξήγητη ελξη..στη ψυχη μου.. Καλο βραδυ
@ Καλησπέρα roadartist να είσαι καλά και για μένα η ζωη μου είναι
@Καλό βράδυ Βασίλη μου
Καληνύχτα σου garbofanoula
“@ Ραδιοκέφαλη και μένα ο πίνακας μου άρεσε. Πολλές φορές έχω βρεθει σε βράχια και ο ήχος που κάνει η θάλασσα όταν “σπάει” σε ένα βράχο ακούγεται σαν φιλί. Αν αφήσεις λοιπόν ένα φιλί στο βράχο μπορεί η θάλασσα να σε φιλήσει, αν σταθείς εσυ εκεί μπορεί να σε αγκαλιάσει…”
Τα’πες όλα νομίζω Βασίλη. Τι να πω εγώ τώρα. Ότι και να πω, θα’ναι περιττό…..
Απέναντι από τη θάλασσα όλα σβήνουν, όλα ξαναρχίζουν και ξαναγεννιούνται θα πρόσθετα εγώ.
Καλημέρα
Χρυσή μου Μαρία, αν βρεθείς δίπλα στη θάλασσα που αγαπάς κι έχεις υπομονή, κάποια στιγμή όλα βρίσκονται. Η κάθε φορα που την αντικρύζεις θα μοιάζει σα νέο ταξίδι, σα νέο ξεκίνημα. Καλό σου απόγευμα
Mυρισα (καθυστερημενα βεβαια)θαλασσα και εμφανιστηκα!καλησπερα Βασιλη!
Θαλασσοθλιμμένο μου καλησπέρα… σε τράβηξε η αρμύρα και ήρθες πάλι, ε; Να είσαι καλά
απλα μια βαρκουλα με αφησε στη στερια…περιπλανηθηκα κι ειπα να επιστρεψω…και να μυρισω λιγο θαλασσα…κι ας εχει την αρμυρα της
Γλυκόπικρη είναι, έτσι μου αρέσει, να έχει δυσκολίες, και στη μπουνάτσα και στη θύελλα, μπορώ να μείνω δίπλα μόνο για τη μυρωδιά της. Καλό σου απόγευμα
Το ξέρω είναι παλιό…αλλά απίστευτο!
Συγχαρητήρια και για την προσπάθεια…σου..αξίζει να γραφουν οι άνθρωποι με συναισθημα!
@ Γλαύκη μου, πόσο πριν με πήγες… αλλά πάντα επίκαιρα σα να μην πέρασε μια μέρα. Σε ευχαριστώ, γράφω συναισθηματικά γιατί είναι το μόνο που μας έχει μείνει. Φιλιά πολλά