Μάρτιος 22, 2008
Μια ανοιξιάτικη δροσιά κι ανεμοζάλη
σαν κύμα που ‘γινε αφρός
στο ακρογυάλι
-
Ζωή ροζέ γουλιά γουλιά
τα δειλινά της
κάθε ματιά μου χάνεται
στο λιόγερμά της
Ζωή ροζέ γουλιά γουλιά
από εκείνη
κάθε σταλιά δροσοσταλιά
γαλάζια λίμνη
(Ζωή ροζέ παρακαλώ
στην αγκαλιά της
έχω πνιγεί, έχω κρυφτεί
στα όνειρά της)
-
Αγριολούλουδα της γης και νυχτοπούλια
σαν φέγγισμα της χαραυγής
από την Πούλια
ζωή ροζέ παρακαλώ
στην αγκαλιά της
έχω βρεθεί
ζωή ροζέ
στα όνειρά της
έχω βρεθεί
ζωή ροζέ
στην αγκαλιά της
ΥΓ1. Οι ανωτέρω στίχοι είναι προσωπικοί μου
ΥΓ2.La vie en rose -Grace Jones (διασκευή 1977), πρώτη εκτέλεση Έντιθ Πιαφ 1954
Μάρτιος 22, 2008 at 1:36 μ.μ
πολυ όμορφο τραγούδι όπως και οι στίχοι σου..Κι αυτη η γυναίκα απιστευτη μα πιο ομορφο απ’όλα αυτο το λουλουδι με την πρωινη δροσιά στα πέταλά του..Καλημερα σου
Μάρτιος 22, 2008 at 1:40 μ.μ
@ Rain μου, καλημέρα σου, το τραγούδι είναι πολύ όμορφο, οι πορτοκαλί στίχοι που βλέπεις είναι δικοί μου, ο τιτλος του ταιριάζει γι αυτό έβαλα το τραγούδι αυτό. Σε αυτή την εκτέλεση εδώ από την Μιρέιγ Ματιέ θα δεις τους στίχους του La vie en rose μεταφρασμένους στα αγγλικά. Φιλιά, όλα οκ…
Μάρτιος 22, 2008 at 3:49 μ.μ
Είσαι πολύ γλυκός
Μάρτιος 22, 2008 at 4:16 μ.μ
@ Κι εσύ η πιο δροσερή βροχούλα.
Μάρτιος 22, 2008 at 4:35 μ.μ
χι! Εμένα το ροζ είναι το χρώμα μου.
Μάρτιος 22, 2008 at 4:49 μ.μ
@ Δικό σου τότε το ποίημα μαριλία μου. Σου εύχομαι ροζ όλη σου τη ζωή. Καλό σαββατόβραδο να έχεις.
Μάρτιος 22, 2008 at 7:31 μ.μ
Όχι το κόκκινο του πάθους,αλλά το ροζέ της τρυφερότητας και των αθώων ονείρων!
Πολύ όμορφο,Βασίλη μου,όπως πάντα:))
Σου εύχομαι ένα ροζέ σ/κ με κόκκινες πινελιές ;)) φιλάκια!
Μάρτιος 22, 2008 at 8:03 μ.μ
Μυρωδάτο, δροσερό και ονειρεμένο σαν ένα ολόφρεσκο ροζέ τριαντάφυλλο!Πολύ όμορφο Δον μου! Και το τραγουδάκι ταιριάζει ταμάμ! Καλό σαββατόβραδο.Φιλιά πολλά
Μάρτιος 22, 2008 at 8:10 μ.μ
Ψυχή μου σε αυτό το ποίημα αυτό ήθελα ένα τρυφερό ροζ, ξέρεις μπορείς να βγαλεις ερωτισμό απ’ οτιδήποτε και να τον προσφέρεις σα λουλούδι. Για μένα θέλω όχι μόνο πινελιές αρκετά περισσότερο κόκκινο. Φιλιά, καλό βραδυ.
Μάρτιος 22, 2008 at 8:15 μ.μ
@ Θαλασσένια μου, όλα αυτα είναι πολύ όμορφα και μακάρι να αντιστοιχουν στους στίχους. Το τραγούδι πολύ καλό όπως επίσης και η διασκευή από την Ντιόν. Φιλια καλό βραδυ με πολλές αγκαλιές
Μάρτιος 22, 2008 at 8:41 μ.μ
Ένα μαγουλοκοκκινισμένο “ευχαριστώ”
Μάρτιος 22, 2008 at 8:57 μ.μ
Βρε Σαρδανάπαλε, δεν έχεις ιερό και όσιο! Τα έριξες και στη Μαριλίτσα βρε μπρουτάλ;
Σου κηρύσσω πόλεμο!
Μάρτιος 22, 2008 at 9:04 μ.μ
@ Marilia μου, εγω ευχαριστώ, που είσαι στην παρέα μου. Καλό βραδυ.
Μάρτιος 22, 2008 at 9:11 μ.μ
@ Ασκαρδανάπαλε, όχι εγώ μπρουτάλ…
Σηκώνω το γάντι σου!
Μάρτιος 22, 2008 at 10:07 μ.μ
Γειάσου καλέ μου Βασίλη…αυτό που διαβάζω εδώ μου κάνει εντύπωση και πολύ θα λεγα…είναι πανέμορφο…εξαιρετικό…(όπως και όλα τα ποιήματά σου και τα γραπτά σου άλωστε)…και λέω ότι μου κάνει εντύπωση διότι διάβασα ένα σχόλιό σου στο μπλόγκ της αγαπητή μας Νεραιδόσκονης…το οποίο μπόρώ να πώ ότι με στενοχώρησε..αρκετά αυτό που της έλεγες ότι δεν έχεις πιά τόσο κέφι για γράψιμο..αυτό πολύ με στενοχώρησε…αλλά στο συγχωρώ…όμως…έχε χάρη κακομοίρη….που σου έχω αδυναμία!!! αλλιώς….γκρρρρ!…παρ αυτά το ποίημα είναι υπέροχο…Με αγάπη,Αθανασία.
Μάρτιος 22, 2008 at 11:45 μ.μ
Εντιθ Πιαφ…
μία γυναίκα πάθος…
μία φωνή που αλήτευε το δάκρυ…
ένα όνειρο που έζησε αλήθειες…
σου συνηστώ να δεις την ταινία…
καλό βράδυ!
Μάρτιος 22, 2008 at 11:59 μ.μ
να πνιγεσαι σε αγκαλιες και να κρυβεσαι σε ονειρα..μονο αυτο..
φιλια
Μάρτιος 23, 2008 at 12:29 π.μ.
Η Πιαφ τραγούδησε “Ζωή σαν τριαντάφυλλο” με τόσο πάθος και το χρώμα του πάθους είναι το κόκκινο! Οι στίχοι σου καταπληκτικοί, ως συνήθως. Σου χαρίζω το αυθεντικό όμως που έχει άλλη γλύκα!
http://www.youtube.com/watch?v=DUcJWaC-2Co&feature=related
Μάρτιος 23, 2008 at 1:07 π.μ.
Βασιλη λογω ανοιξης η ζωη μας γινεται ροζε.Το καλοκαιρι θα κοκκινησει,Το φθινοπωρο θα κιτρινισει και τον χειμωνα θα ασπρισει.Η επιλογη μουσικης υπεροχη.
Μάρτιος 23, 2008 at 2:51 π.μ.
Πολυ ωραιοι στιχοι φιλε μου*τελεια η γαλαζια λιμνη..
Μάρτιος 23, 2008 at 7:43 π.μ.
Πολυ γλυκό το ροζέ σου..
Ειχε τη μυρωδια και το χρώμα του τριαντάφυλλου.
Καλημερα Βασιλη..
Μάρτιος 23, 2008 at 9:46 π.μ.
@ Αθανασία μου, σε ευχαριστώ και για το ενδιαφέρον σου και για την …αδυναμία που μου έχεις. Είναι κάποιες φορές που δεν έχουμε και πολύ ορεξη για μερικά πράγματα λόγω και κούρασης, έτσι και σε μένα, ίσως να φταίει και η άνοιξη. Μάλλον γι αυτό και βγήκε το ποίημα σε αυτο το ύφος. Μ’ αρέσει όμως να κάνω βόλτες στη μπλογκόσφαιρα και να διαβάζω τα κείμενα των φίλων μου ή να μπάινω στο yοutube και να βλέπω μουσικά κλιπς. Φιλιά πολλά με την αγάπη μου.
Μάρτιος 23, 2008 at 9:49 π.μ.
@ Γωγώ μου καλημέρα, μια φωνή που αλήτευε το δάκρυ η Πιάφ; Θα ήθελα να τη δω την ταινία πραγματικά γιατι τη θαυμάζω σαν καλλιτέχνη. Φιλιά
Μάρτιος 23, 2008 at 9:58 π.μ.
@ Φεγγαρένια μου, βρήκες τη μυστική μου φραση… “κρύβομαι σε όνειρα” αλλά και το “πνίγομαι σε αγκαλιές” είναι όμορφο. Φιλιά καλημέρα
Μάρτιος 23, 2008 at 10:02 π.μ.
@ Γλυκοκερασοζουζούνα σε ευχαριστώ για το τραγούδι της Πιαφ. Πολύ δυνατή φωνή και ανεπανάληπτη. Καλημέρα σου
Μάρτιος 23, 2008 at 10:03 π.μ.
@ Λικεράκι μου, λόγω άνοιξης γίναμε ροζ αλλά και πότε δεν είμασταν; εγω ειδικά
Το ζήτημα τελικά είναι στη διάθεσή μας κάθε φορά. Να έρθει το καλοκαιρι να κοκκινήσουμε, αλλά και νωρίτερα γιατί όχι; Φιλιά καλημέρα σου
Μάρτιος 23, 2008 at 10:12 π.μ.
@ Κάβειρε φίλε μου καλημέρα. Σ’ ευχαριστώ. Η “γαλάζια λίμνη” που γεμίζει στάλα στάλα από τις όμορφες στιγμές που σου προσφέρονται από το οτιδήποτε, από μια λέξη, ενα βλέμμα, μια ζεστή αγκαλιά ή ένα χάδι, είναι η ψυχή μας.
Μάρτιος 23, 2008 at 10:15 π.μ.
@ Καλημέρα Υβόννη μου, το ροζέ μου το συγκεκριμένο είναι για να το πιεις στο ποτήρι. Γλυκό σαν τριαντάφυλλο, και ερωτικό όσο οι πρώτες μέρες της άνοιξης. Φιλιά.
Μάρτιος 23, 2008 at 11:05 π.μ.
υπέροχη διασκευή και εκπληκτικό κομμάτι
Μάρτιος 23, 2008 at 11:10 π.μ.
Θα με αποτελειώσεις ακόμα δεν άρχισε η μέρα
Κι είναι και μουντή πανάθεμα την, κι είναι και κάτι ύπουλες ανάγκες που άρχισαν να γρατζουνούν..
Καλημέρα Βασίλη μου
Μάρτιος 23, 2008 at 12:40 μ.μ
Τις καλημέρες μου!!!
Ωραίοι στίχοι,ωραίο τραγούδι!!!
Καλή επιλογή!!
Sale-rosa
Μάρτιος 23, 2008 at 1:13 μ.μ
@ Dasiy μου, είναι μια διασκευή με την υπογραφή της Jones μου άρεσε όταν την άκουσα. Φιλια καλό απόγευμα
Μάρτιος 23, 2008 at 1:16 μ.μ
@ Μουντή η μέρα Diva μου, οι ανάγκες μας συνδέονται και με την άνοιξη αλλά κυρίως με τα μικρά και ανρθώπινα του εαυτού μας. Είναι και μέρες που γρτζουνούν παραπάνω, Φιλιά
Μάρτιος 23, 2008 at 1:18 μ.μ
@ Sale-rosa μου, το τραγούδι θα μπορύσε να είχε γραφτει και για σένα. Σε ευχαριστώ πολύ, φιλιά καλό τριανταφυλλένιο απόγευμα
Μάρτιος 23, 2008 at 2:04 μ.μ
Καλημέρα Βασίλη. Πρόσφατα είδα και την ομότιτλη ταινία και το μόνο που έχω να προσθέσω σε όσα ωραία έγραψες είναι το: Non, je ne regrette rien!!! Ότι έγινε, καλώς καμωμένο, κι ας αποδείχτηκε στο τέλος λάθος. Χαιρετώ!
Μάρτιος 23, 2008 at 2:31 μ.μ
καλημερα Ποιητά μου!! Πώς διάγετε μεσα σ αυτή την εξαίσια ανοιξη ;
Μάρτιος 23, 2008 at 6:04 μ.μ
@ Αυτό είναι madame του φεγγαριού μου και η Έντιθ Πιάφ ήταν ένας θρύλος και η ζωή της και σαν καλλιτέχνης. Καλό βραδάκι.
Μάρτιος 23, 2008 at 6:06 μ.μ
@ Ρίτσα μου, μας έπιασε η άνοιξη όπως βλέπεις και να δω τι θα γίνουμε κι εσυ ελπίζω να είσαι πια καλά και ήσυχη. Τα φιλιά μου.
Μάρτιος 24, 2008 at 1:22 μ.μ
Τι θα κάναμε, τί θα ήμασταν χωρίς τόν ρομαντισμό στην ζωή
Καλημέρα
Μάρτιος 24, 2008 at 2:21 μ.μ
Πολύ σωστό σε βρίσκω και πάλι Αλέξη. Μια προσπάθεια να γίνει πιο όμορφη η σκληρή ζωη μας είναι όλα αυτά. Καλο απόγευμα
Μάρτιος 24, 2008 at 3:11 μ.μ
“Ζωή ροζέ σ’ένα μπουκάλι
λέξεις δροσερές αφήνεις πάλι”
Καλημέρα ανοιξιάτικη!!
Φιλιά
Μάρτιος 24, 2008 at 3:11 μ.μ
Άρωμα Παρισιού, ροζ μπουμπούκια, δροσοσταλίδες… Αυτή η εβδομάδα τελικά, περπατάει με απαλά βήματα πάνω στη φθαρμένη μας Δευτέρα. Μακάρι να επηρεάσει και τα όνειρα μας. Καλημέρα Βασίλη.
Μάρτιος 24, 2008 at 3:45 μ.μ
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
Μάρτιος 24, 2008 at 6:19 μ.μ
@ Δόνα μου θαλασσινή, πολύ γλυκό ροζέ στιχάκι. Ευχαριστώ. Φιλιά
Μάρτιος 24, 2008 at 6:22 μ.μ
@ Πάντα το Παρίσι Κατερίνα μου θα κυριαρχεί θέλω δεν θέλω στα γρψίματά μου έστω και σαν μουσική υπόκρουση. Τα όνειρά μας έχουν το ροζ της αγνότητας γι αυτό και μένουν όνειρα. Καλό βραδυ.
Μάρτιος 24, 2008 at 6:23 μ.μ
@ An -Lu μου, να συμπεράνω ότι σου άρεσε; Χαίρομαι πολύ, φιλιά
Μάρτιος 24, 2008 at 8:33 μ.μ
Βασίλη μου , πέρασα για μια καλησπέρα και είδα ότι έχω να κάνω και με ποιητή . Εξαιρετικές οι επιδόσεις σου Βασίλη μου παρόλο που δεν συνάδουν με το επάγγελμά σου .Διατηρείς τις ευαισθησίες σου και μπράβο σου γι΄ αυτό .
Μάρτιος 24, 2008 at 11:25 μ.μ
Kατερίνα μου έχω γραψει κάποια ποιήματα κυρίως έμμετρους στίχους. Σε ευχαριστώ πολύ, πιστευω ότι η ποίηση είναι στη ζωή μας και κάποια στιγμή βγαίνει σαν δημιουργία, μικρή ή μεγάλη. Φιλιά καλό σου βραδυ
Μάρτιος 26, 2008 at 10:12 π.μ.
Δεν έχω λόγια Βασίλη μου! Απλά υπέροχο!
Μάρτιος 26, 2008 at 2:08 μ.μ
@ Νεραϊδούλα μου χαίρομαι που σου άρεσε. Πολλά φιλιά