Απρίλιος 2008

Μηνιαίο αρχείο

Απρίλιος 27, 2008

Θάλασσες

Posted by vasilis under Άνθρωποι, Καλλιτεχνικά, Ταξίδια
[47] Comments 
“Ενα ποτήρι θάνατο θα πιω απόψε να μεθύσω…”
Ένας απο τους μεγαλύτερους Έλληνες Κύπριους μουσουργούς δεν είναι από σήμερα κοντά μας. Χτυπημένος από την επάρατη αρρώστεια ο Μάριος Τόκας γεννημένος στη Λεμεσό της Κύπρου πριν 54 χρόνια, έφυγε για το τελευταίο του ταξίδι σε “θάλασσες” και “ουρανούς”.
Προώθησε την φιλία μεταξύ ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων και το τραγούδι του ”Η δική μου η πατρίδα” αποτελεί ύμνο για την ένωση της πατρίδας και του νησιού του. Η μουσική του ήταν από τις σημαντικότερες της γενιάς του και οι στίχοι με τους οποίους την έντυνε σπάνιοι και μοναδικοί. Έμειναν ιστορικά τα τραγούδια που έγραψε ειδικά για τον Δημ. Μητροπάνο τα “Λαδάδικα”, για τον Γιάννη Πάριο, Μανώλη Μητσιά, Στέλιο Διονυσίου, Δημητρα Γαλάνη όπως και γι άλλους. Θα αφήσει ανεκπλήρωτο κενό. Καλό σου ταξίδι Μάριε…
Χρόνια Πολλά και Χριστός Ανέστη σε όλους τους φίλους και τις φίλες μου
Θάλασσες (Μάριος Τόκας- Σαράντης Αλιβιζάτος)
Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες
και με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες:
Θα σ’ αγαπώ με τα καλοκαίρια
με τρικυμίες και με βροχές
με μαξιλάρι τα δυο μου χέρια
θα ονειρεύεσαι ό,τι θες
Ένα ποτήρι θάνατο θα πιω, απόψε να μεθύσω
Τα καλοκαίρια πες μου πώς μπορώ
μονάχος μου να ζήσω
Ένα ποτήρι θάνατο θα πιω απόψε να μεθύσω
σε μονοπάτι αδιάβατο θα βγω,
θα βγω να σε ζητήσω
Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες
και με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες:
Θα σ’ αγαπώ, μη μου συννεφιάζεις
σαν αμαρτία και σαν γιορτή
Μάθε στα μάτια μου να διαβάζεις
όσα με λόγια δε σου ‘χω πει

 

 

Απρίλιος 20, 2008

Αν με αφήσεις

Posted by vasilis under Στίχοι
[45] Comments 


Αν με αφήσεις και με ξεχάσεις
-μπορεί να με άφησες ήδη-
ξέχασε και το χρόνο που πέρασε
ξέχασε και το χρόνο που χάθηκε.

Φεύγοντας να ξέρεις πώς,
δεν μπορείς να σκοτώσεις
ό,τι σα νερό
κυλάει λίγο -λίγο

Αφήνεις μια καρδιά που μου ζητά
να την προσφέρω
μαργαριτάρι στη βροχή
Και στις χώρες που δε βρέχει
να την κρύψω στη γη
σαν χρυσάφι και σαν φως.

Εγώ όμως θα κάνω ένα τόπο
που η αγάπη θα βασιλεύει
που η αγάπη θα είναι νόμος
και μια η αρχόντισσά του

Θα σε εφεύρω πάλι
μέσα από τις λέξεις
θα σου μιλώ σα να ‘σαι εκεί
σαν εραστής θα σ’ αγκαλιάσω

Αν οι καρδιές μπορούν ν΄αντέχουν
Πόσες μπορούν ν’ απαρνηθούν;
Σαν ιστορία βασιλιά
που τα ‘χει όλα,
μα θάνατο δεν έχει,
ούτε ζωή
Σαν ηφαίστειο παλιό
τόσο παλιό που ξέχασε
να βγάλει φλόγα,
να καεί….

Ne me quitte pas (Jacues Brel) (If you go away- Aν φύγεις μακριά)
Στο κλιπ ερμηνεύει το τραγούδι φανταστικά η Dee Dee Bridgewater.
Οι παραπάνω στίχοι είναι μια προσπάθεια για ελεύθερη -τελείως ελεύθερη όμως- δική μου απόδοση του τραγουδιού (κάποιων στίχων του) μαζί με δικές μου προσθήκες.

 

Απρίλιος 15, 2008

Η μικρή πορτοκαλένια

Posted by vasilis under Άνθρωποι
[46] Comments 

H Πορτοκαλένια

(Του Οδυσσέα Ελύτη από τον ΗΛΙΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ)

Τόσο πολύ τη μέθυσε ο χυμός του ήλιου

Που έγειρε το κεφάλι της και δέχτηκε να γίνει

Σιγά σιγά: η μικρή Πορτοκαλένια!

Έτσι καθώς γλαυκόλαμψαν οι εφτά ουρανοί
Έτσι καθώς άγγιξαν μια φωτιά τα κρύσταλλα
Έτσι καθώς αστράψανε χελιδονοουρές
Σάστισαν πάνω οι άγγελοι και κάτω οι κοπελιές
Σάστισαν πάνω οι πελαργοί και κάτω τα παγόνια
Κι όλα μαζί συνάχτηκαν κι όλα μαζί την είδαν
Κι όλα μαζί τη φώναξαν: Πορτοκαλένια!

Μεθάει το κλήμα κι ο σκορπιός μεθάει ο κόσμος όλος
Όμως της μέρας η κεντιά τον πόνο δεν αφήνει
Τη λέει ο νάνος ερωδιός μέσα στα σκουληκάκια
Τη λέει ο χτύπος του νερού μες στις χρυσοστιγμές
Τη λέει κι η δρόσο στου καλού βοριά το απανωχείλι:

Σήκω μικρή μικρή μικρή Πορτοκαλένια!
Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δε σε ξέρει
Μήτε σε ξέρει ο γελαστός Θεός
Που με το χέρι του ανοιχτό στη φλογερή αντηλιά
Γυμνή σε δείχνει στους τριανταδυό του ανέμους!

 

Απρίλιος 11, 2008

Πασχαλινό χαμόγελο

Posted by vasilis under Άνθρωποι
[44] Comments 

Το «Χαμόγελο του Παιδιού» κλείνοντας δώδεκα χρόνια δράσης και δημιουργίας, διοργανώνει πασχαλινό παζάρι με κατασκευές των παιδιών από τα Σπίτια του, των εθελοντών και των χορηγών του.

 

Το παζάρι θα γίνει στη στάση Μετρό του Συντάγματος από την Κυριακή 13 Απριλίου μέχρι και την Παρασκευή 18 Απριλίου.

Οι κατασκευές και όλα τα είδη θα διατίθενται προς πώληση, αποτελώντας όμορφα, χρήσιμα και πολύτιμα δώρα για συγγενείς, φίλους και βαφτιστήρια, ενισχύοντας ταυτόχρονα οικονομικά τις προσπάθειες του «Χαμόγελου».

Το παζάρι θα λειτουργεί από τις 7:30 το πρωί έως τις 10:30 το βράδυ.

(φωτό και κείμενο από το in.gr )

 

Απρίλιος 7, 2008

Το παιχνίδι των ερωτήσεων

Posted by vasilis under Παιχνίδια
[61] Comments 

Με κάλεσε η αγαπημένη μου φίλη Madame de la luna να απαντήσω σε ένα ωραίο παιχνίδι ερωτήσεων. Την ευχαριστώ και θα απαντήσω με χιούμορ και ειλικρίνεια.

1. Όνομα: Βασίλης, vasilis, vasilis67, μισό πορτοκάλι
2.Γενέθλια: 24/5
3. Ζώδιο: Δίδυμος
4. Χρώμα μαλλιών: Μαύρα κατσαρά
5. Χρώμα ματιών: Πράσινα
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Νομίζω δεν έπαψα ποτέ να ερωτεύομαι
7. Είδος μουσικής που ακούς; Ποιοτική μουσική κάθε είδους (συνήθως μπαλάντες)
8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Γκούφυ. Ο απλός (όχι ο άλλος με το φυστίκι)

9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά; H madame de la luna (στη σελήνη)
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Δoυλειά γμτ
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Το PIN 
12. Τι έχεις στον τοίχο σου; Μπρούτζινους κύκνους να πετάνε σε σχηματισμό και πίνακες του Σπυρόπουλου
13. Τι έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου; Το καλύτερο είναι πάνω στο κρεβάτι μου
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες; Θα έκλεινα το παράθυρο που κάνει ρεύμα και θα έψαχνα μια πειστική δικαιολογία για το σπασμένο βάζο
15. Αγαπημένος αριθμός: 7
16. Αγαπημένο όνομα: Μαρία
17. Τα χόμπι σου: Διαβάζω, γράφω, παίζω μπάσκετ, ακούω -παίζω μουσική
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα; Σ’ ένα μανιάτικο πύργο να κάνω σχέδιο
19. Μια ευχή για το μέλλον: Υγεία ειρήνη και αγάπη σε όλο τον κόσμο
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες; Στην εποχή της αναγέννησης
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Το λάπτοπ
22. Αγαπημένο λουλούδι: Πορτοκαλανθός
23. Αγαπημένη σειρά: Αυτή την εποχή καμία ιδιαίτερα, βλέπω κυρίως ειδησεογραφικές εκπομπές 
24. Αγαπημένη ταινία: Πολίτικη Κουζίνα
25. Αγαπημένο τραγούδι: Στα λιμάνια ανάψανε φωτιές
 26. Aγαπημένο βιβλίο: Το “Βενετσιάνικο Χρυσάφι”
27. Αγαπημένο ζώο: Δελφίνι
28. Αγαπημένο ρούχο: Τζην με πουκάμισο
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Χατζιδάκις  
30. Αγαπημένο χρώμα: Γαλάζιο -Πορτοκαλί
31. Αγαπημένο φαγητό: Γαρίδες σαγανάκι, ψητά
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι; Μ’ αρέσει ο Λούκυ Λούκ
33. Κακή συνήθεια: Η κυκλοθυμία μου
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Καλοπροαίρετος
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Αναβλητικότητα
36. Συνηθισμένη ατάκα: Δέν έχω
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Δάσκαλος, εκπαιδευτικός
38. Μεγαλύτερος φόβος: Απώλεια αγαπημένων μου προσώπων
39. Η καλύτερη pizza: Είναι με παρέα φίλων και  μπύρες σε κάποιο ματς στην τηλεόραση
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: Καλή συντροφιά

 

 

Απρίλιος 3, 2008

H έξοδος

Posted by vasilis under Best of, Η κόκκινη φούστα (Ημιτελές), Πεζά
[63] Comments 

waiting__by_amadeorikefake.jpg

Η κόκκινη φούστα

ΙΑ΄ - Η έξοδος

Για την Γωγώ δεν ήταν τόσο εύκολο. Για οποιαδήποτε γυναίκα δεν θα ήταν. Δεν γίνεται τόσο απλά να αφήσεις ίσως το μοναδικό σου αποκούμπι και να κοιτάξεις κατάματα την έξοδο. Αισθάνθηκε όμως ότι η θεία της είχε κάνει πολλά για εκείνη και δεν μπορούσε να της φορτώσει και τη γέννηση ενός παιδιού. Και μάλιστα εκτός γάμου.

Μαζί με τα Μέγαρα άφησε και τη δουλειά της δακτυλογράφου. Είχε μαζέψει κάποια χρήματα πήρε και από τη θεία της κάποια άλλα, μαζί με την διαβεβαίωση ότι η πόρτα της θα είναι πάντα ανοικτή.

Μέχρι να φύγει έψαχνε στις εφημερίδες για ένα σπίτι αν είναι δυνατόν κοντά στον Πειραιά και κάποια δουλειά. Βρήκε στο Αιγαλεω ένα μικρό ισόγειο σπίτι με αυλή και με λουλούδια, της άρεσε ήταν χαμηλό και το ενοίκιο και το έπιασε.

Όταν άρχισε πια να μένει εκεί δεν ήταν περισσότερο από 21 χρονών. Δίπλα ακριβώς υπήρχε μια πολυκατοικία και στον δεύτερο όροφο έμενε η Σούλα μια ανύπαντρη γυναίκα 40 ετών τότε που τα επόμενα χρόνια θα γινόταν η καλύτερη φίλη της. Εκείνη συνάντησε από την πρώτη στιγμή και της είπε λεπτομέρειες για το σπίτι για την μικρή - μεγάλη ιστορία που κουβαλούσε μέσα του. Η Γωγώ κέρδισε την εκτίμηση και την αγάπη της Σούλας από την αρχή.

Το μεγάλο πρόβλημα ήταν στην εξεύρεση εργασίας και ειδικά για μια έγκυο γυναίκα χωρίς κάποιον δίπλα της ήταν ακόμα μεγαλύτερο. Ο αγαπημένος της Παντελής και μελλοντικός πατέρας χωρίς να το γνωρίζει, ήταν στο πρώτο του ταξίδι στους ωκεανούς και δεν είχε δώσει ίχνος ζωής εδώ και ένα μήνα. Η Γωγώ επικοινώνησε με την ναυτιλιακή εταιρεία και τους έδωσε το τηλέφωνο της Σούλας μέχρι να εγκαταστήσει το δικό της, για να το έχει ο Παντελής υπόψη του.

Ένα απόγευμα ανέβηκε στην Καστέλλα, έκατσε στο ίδιο τοιχαλάκι που γνωρίστηκαν. Και κεί κοιτάζοντας το πέλαγος είδε ξανά τα μάτια του να την κοιτάνε με την ίδια φλόγα όπως την πρώτη φορά. Μόνο που τώρα είχε κάτι από εκείνον μέσα της. Τα βράδια η Γωγώ πήγαινε στο λιμάνι του Πειραιά περιδιαβαίνοντας τα μέρη που περπατούσαν μαζί.

Έτσι συναντήθηκε μια μέρα με τον Σταμάτη. Την είδε μόνη της νύχτα στο λιμάνι, πίστεψε ότι είναι πόρνη και την πλησίασε.

- Θες να πάμε μαζί;

- Πού να πάμε;

- Δεν ξέρω, όπου να ‘ναι, εσύ να μου πεις. Στο σπίτι σου ή σε κάποιο ξενοδοχείο ας πούμε.

Η Γωγώ κατάλαβε τι ήθελε ο νεαρός αλλά της άρεσε το παιχνίδι με τις λέξεις και τις παρεξηγήσεις.

- Θες να κοιμηθούμε μαζί, έτσι;

- Να κοιμηθούμε αν το θες και συ.

- Έχεις ανάγκη λοιπόν από γυναικεία συντροφιά απόψε.

- Ναι όπως το λες είναι. Και είσαι πολύ όμορφη.

Δεν του είπε ότι δεν είναι πόρνη, δεν του είπε ότι είναι έγκυος. Εξάλλου εκείνον τον ενδιέφερε η συντροφιά της. Και μόνο.

Του έδωσε ότι γύρεψε. Κι εκείνη το ήθελε. Πήγαν στο Αιγάλεω κι έκαναν ξέφρενο έρωτα όλο το βράδυ. Όχι με χρονικά όρια και κανόνες. Πέρασαν έτσι μια γλυκειά ερωτική νύχτα. Μόνο κάθε φορά που το έκαναν, έκλεινε τα μάτια η Γωγώ , έλεγε “μέρα μου”, φανταζόταν τον Παντελή και ευχαριστιόταν την στιγμή. Μόνο έτσι.

Το πρωϊ φεύγοντας, της άφησε δέκα χιλιάδες και την ξύπνησε μ’ ένα φιλί στο στόμα.

- Θα ξανάρθω, με λένε Σταμάτη.

- Να ξανάρθεις.