Απρίλιος 15, 2008
H Πορτοκαλένια
(Του Οδυσσέα Ελύτη από τον ΗΛΙΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ)
Τόσο πολύ τη μέθυσε ο χυμός του ήλιου
Που έγειρε το κεφάλι της και δέχτηκε να γίνει
Σιγά σιγά: η μικρή Πορτοκαλένια!
Έτσι καθώς γλαυκόλαμψαν οι εφτά ουρανοί
Έτσι καθώς άγγιξαν μια φωτιά τα κρύσταλλα
Έτσι καθώς αστράψανε χελιδονοουρές
Σάστισαν πάνω οι άγγελοι και κάτω οι κοπελιές
Σάστισαν πάνω οι πελαργοί και κάτω τα παγόνια
Κι όλα μαζί συνάχτηκαν κι όλα μαζί την είδαν
Κι όλα μαζί τη φώναξαν: Πορτοκαλένια!
Μεθάει το κλήμα κι ο σκορπιός μεθάει ο κόσμος όλος
Όμως της μέρας η κεντιά τον πόνο δεν αφήνει
Τη λέει ο νάνος ερωδιός μέσα στα σκουληκάκια
Τη λέει ο χτύπος του νερού μες στις χρυσοστιγμές
Τη λέει κι η δρόσο στου καλού βοριά το απανωχείλι:
Σήκω μικρή μικρή μικρή Πορτοκαλένια!
Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δε σε ξέρει
Μήτε σε ξέρει ο γελαστός Θεός
Που με το χέρι του ανοιχτό στη φλογερή αντηλιά
Γυμνή σε δείχνει στους τριανταδυό του ανέμους!
Απρίλιος 15, 2008 at 6:36 μ.μ
Δες εδω αγαπουλινο
http://www.youtube.com/watch?v=sMY45Pf3z74
Σε φιλω *
Απρίλιος 15, 2008 at 8:02 μ.μ
Kalhspera agaphmene mou Vassili….ti omorfo…panemorfo..telio kai pws na mhn einai telio afou to egrapse o apisteytos kai megalos mas O.Elyths!kataplhktiko…para poly omorfoi stixoi..na mas vazeis pio syxna tetoia keimena…..Me agaph,Athanasia.
Απρίλιος 15, 2008 at 8:20 μ.μ
@ Φιλί διπλό από μένα ζαχαρένιο μου. Δεν το περίμενα να υπάρχουν στο you tube οι στίχοι της “πορτοκαλένιας” του Ελύτη…. Σε ευχαριστώ θερμά… Να είσαι καλά, καλό βράδυ.
Απρίλιος 15, 2008 at 8:22 μ.μ
@ Αθανασία μου γλυκειά, τα καλά ποιήματα είναι για να τα διαβάζεις ή να τα ακούς και να κλείνεις τα μάτια και να τα αφήνεις να σε πλανάρουν στις ακτές τους. Φιλιά πολλά με την αγάπη μου.
Απρίλιος 15, 2008 at 8:24 μ.μ
Μεθάει το κλήμα κι ο σκορπιός μεθάει ο κόσμος όλος..
Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δε σε ξέρει
To ποιημα ειναι πανεμορφο, μα εγω θα κρατησω αυτες
τις δυο προτάσεις , γιατι μεσα σε αυτες βρισκονται τα
σημαντικοτερα κομματια μου..
Καλησπέρα πορτοκαλένιε.
πραγματικά υπεροχο το σημερινο, όσο και η φωτογραφία .
Απρίλιος 15, 2008 at 9:07 μ.μ
Αγαπουλινο μπες και στο “διαμερισματακι” να δεις
Απρίλιος 15, 2008 at 10:44 μ.μ
το λατρεύω τούτο το ποίημα..
(έχω αδυναμία στον Ελύτη, έτσι κι αλλιώς, αλλά τούτο..)
Καλό σου βράδυ, πορτοκαλένιε μου Βασίλη!
Απρίλιος 15, 2008 at 11:02 μ.μ
@ Μαρία πορτοκαλένια μου, το ποίημα του Ελύτη είναι υπέροχο από άκρη σε άκρη. Κι εγω έμεινα στο φανταστικό “όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δε σε ξέρει”. Η φωτό μου θύμισε Ελύτη, Αιγαίο και τα παιχνιδίσματα των δελφινιών που μοιάζουν ερωτικά στο πορτοκαλί ημίφως της δυσης του ήλιου. Φιλιά πολλά. Καλό βράδυ.
Απρίλιος 15, 2008 at 11:05 μ.μ
@ Ζαχαρένια μου είσαι φανταστική, ήμουν σίγουρος ότι σου αρέσει η ερωτική ποίηση… Σε ευχαριστώ για το ποστ και για την συμπάθεια. Σε φιλώ.
Απρίλιος 15, 2008 at 11:07 μ.μ
@ Νατασσάκι μου, ένας Ελύτης κρύβεται πάντα μέσα στην καρδιά μας και μερικές φορές τον αφήνουμε να μας πάρει στο Αιγαίο του. Φιλιά πολλά και σε σένα. Καλό βράδυ
Απρίλιος 15, 2008 at 11:16 μ.μ
Εγω ευχαριστω που υπαρχεις και κανεις την ζωη μας σουπερ πορτοκαλενια
Απρίλιος 15, 2008 at 11:31 μ.μ
Απιθανο!
Απρίλιος 15, 2008 at 11:48 μ.μ
@ Ζαχαρένια…
Απρίλιος 15, 2008 at 11:48 μ.μ
@ Kάβειρε απλά υπέροχο… Καλό σου βράδυ
Απρίλιος 15, 2008 at 11:49 μ.μ
Πολύ όμορφο πόστ, δελφίνια αγαπημένα! Καλημέρα!
Απρίλιος 15, 2008 at 11:58 μ.μ
Είστε οι τυχερές γεννιές, εσείς οι μικροί, που μάθατε Ελυτη στο σχολείο, γιατί το 78 που τελείωσα, τα βιβλία μας, δεν είχαν Ελύτη. και δεν μας τον δίδασκαν αν υπήρχε και τίποτα….. Μετά δεν το έψαξα να διαβάσω “Σασά” και μου έμειναν κενά. Δεν ήξερα την μικρή πορτοκαλένια. Γηράσκω αεί…… (μεταξύ μας όχι πως κατάλαβα και τίποτα… αλλά…. απλά διάβασα)
Απρίλιος 16, 2008 at 12:46 π.μ.
@ Αννα μου να είσαι καλά …τα δελφίνια είναι και δικά μου αγαπημένα. Φιλιά καλημέρα
Απρίλιος 16, 2008 at 12:49 π.μ.
@ Ζουζούνα, ο Ελύτης διδάσκεται πια στα σχολεία, αλλά είναι δύσκολος σε μερικά σημεία ειδικά για τα παιδιά. Μεγαλύτεροι το καταλαβαίνουμε καλύτερα.
Απρίλιος 16, 2008 at 2:42 π.μ.
και σαν την τριγυρίσουν οι άνεμοι την γεύση της θα πάρουν….
κι από την τόση γλύκα της σιγά μη ξεθυμάνουν…
καλή μέρα…
Φιλιά βρόχινα…
Απρίλιος 16, 2008 at 7:27 π.μ.
Ελπίζω να έχεις ακούσει το “Μονόγραμμα” με τον Μίκη Θεοδωράκη και την Ιουλίτα Ηλιοπούλου. Μιας και μιλάμε για Ελύτη… Καλή σου μέρα. Τα φιλιά μου έχεις!
Απρίλιος 16, 2008 at 12:19 μ.μ
Για να ειμαι ακριβής, ως ζουζούνι, δεν κατάλαβα την πορτοκαλένια, ως Βάσω, δεν μπήκα στην διαδικασία ανάλυσης.
Οταν γυρίσεις απο το ταξίδι με τα δελφίνια, κι αδειάσεις, πέρνα να πάρεις πρόσκληση κι ακολουθείς αν θέλεις
Απρίλιος 16, 2008 at 12:32 μ.μ
Η νέα σου ζωή σαν πορτοκάλι Βασίλη κολλάει πάρα πολύ με την πορτοκαλένια του Ελύτη.
Μεγάλε Ελύτη τι όμορφα που τα είπες, μιλάς μες στις ψυχές μας να είσαι καλά εκεί ψηλά!!!!
Εγώ θα σταθώ στο:
Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δεν σε ξέρει.
Για εμένα αυτή είναι η ουσία της ζωής, καλή μέρα Βασίλη.
Απρίλιος 16, 2008 at 3:50 μ.μ
Εσύ ρε Βασίλη, έχεις πολλές πορτοκαλίες που μαζεύεις πορτοκάλια!
Απρίλιος 16, 2008 at 5:20 μ.μ
@ Νεράιδα μου ερωτική … υπέροχοι στίχοι σαν εσένα να συμπληρώσω αν μου επιτρέπεις…
Σαν την τρυγήσουν οι βροχές και πάρουν τ’ αρωμά της,
με χίλια πευκοβέλονα θα γράψουν το όνομα της…
Φιλιά πολλά
Απρίλιος 16, 2008 at 7:48 μ.μ
@ Κατερίνα μου το “Μονόγραμμα” είναι κορυφή… Θα το ψάξω να το ξανακούσω με την Ηλιοπούλου. Φιλιά πολλά. Καλό σου βράδυ
Απρίλιος 16, 2008 at 7:50 μ.μ
@ Ζουζούνα, σίγουρα καταλαβαίνεις. Σε ευχαριστώ και για την πρόσκληση, καλό σου βράδυ.
Απρίλιος 16, 2008 at 7:53 μ.μ
@ Ψυχή μου, ακριβώς το ίδιο στίχο σημείωσα κι εγω πιο πάνω σαν τον αγαπημένο μου από αυτό το ποίημα… Μα ακριβώς και μένα με εντυπωσίασε η παρόμοια λογική που γράφει κι ο Ελύτης για την πορτοκαλένια του. Φιλιά καλό σου βράδυ
Απρίλιος 16, 2008 at 7:57 μ.μ
@ Ασκάρ υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές… πολύ σημαντική τελικά αυτή η παροιμία. Εγώ έχω όμως μια μονο…
Καλό σου βράδυ
Απρίλιος 16, 2008 at 10:20 μ.μ
Εμένα εννοει
Απρίλιος 17, 2008 at 4:27 π.μ.
Να αφήσω και εγώ τό κατιτίς μου και την καλημέρα μου
http://www.youtube.com/watch?v=kFoJo7PHdPo&feature=related
Απρίλιος 17, 2008 at 6:26 π.μ.
ο Ελύτης αγγίζει κάτι παραπάνω από
τη μέθη της ποίησης…
η αστήρευτη πένα του, αποτυπώθηκε σε
λέξεις που “παρσύρει” την ψυχή…
όμορφη μέρα, με ένα πορτοκαλί ζουμερό ήλιο…
Απρίλιος 17, 2008 at 8:46 π.μ.
Vasilis,καλημερα,,,εχεις αφιερώση στο μπλογκ μου, μη τη χασεις
ριτς
φιλια ποιητά μου
Απρίλιος 17, 2008 at 11:29 π.μ.
Υπέροχο όπως πάντα.
Να ευχηθώ Καλό Πάσχα
Να περάσεις καλά με την οικογένεια σου
Θα τα πουμε..
Απρίλιος 17, 2008 at 12:26 μ.μ
Εικόνες που φτιάχνουν λέξεις
λέξεις που φτιάχνουν εικόνες
είναι μοναδικός σε όλα τα γραπτά.
Η Πορτοκαλένια απο τα αγαημένα και σου ταιριάζει και στο πορτοκαλοblog σου
πολλά φιλιά δον μου
Απρίλιος 17, 2008 at 3:50 μ.μ
Είναι πολύ όμορφο να ακούς απαγγελίες από αγαπημένα ποιήματα!
Πολύ όμορφο Βασίλη μου και η φωτογραφία με ταξίδεψε!
Φιλάκια πολλά και καλό απόγευμα!
Απρίλιος 17, 2008 at 5:19 μ.μ
@ Candy μου, πρόσεξε γιατί είσαι ήδη ζαχαρένια ….αμα γίνεις και πορτοκαλένια θα ‘σαι ένα όνειρο. Φιλιά
Απρίλιος 17, 2008 at 5:24 μ.μ
@ Φανταστικό βίντεο Αλέξη, σε ευχαριστώ πολύ, καλό απόγευμα
Απρίλιος 17, 2008 at 5:25 μ.μ
@ Γωγώ μου, να έχεις ένα πορτοκαλί δειλινό, σαν τον έρωτα του Ελύτη… Φιλιά πολλά.
Απρίλιος 17, 2008 at 5:28 μ.μ
@ Ρίτσα μου ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση… Έχεις φιλιά πολλά και την αγάπη μου.
Απρίλιος 17, 2008 at 5:29 μ.μ
@ Rain μου να είσαι καλά, να περάσετε κι εσείς όμορφα το Πάσχα. Ξέρεις πάντα αυτές οι μέρες με τα παιδιά γίνονται πιο δυνατές και τις ζεις αληθινά, σαν οικογένεια. Φιλιά πολλά.
Απρίλιος 17, 2008 at 5:33 μ.μ
@ Μπλέξαμε τις πορτοκαλένιες μας Δόνα μου με τον Ελύτη… πολύ ερωτικός είναι εδώ, δυνατές οι λέξεις και το συναίσθημά του. Φιλιά και σε σένα γλυκά.
Απρίλιος 17, 2008 at 5:35 μ.μ
@ Νεραϊδένια μου, είναι πολύ όμορφη η απαγγελία πραγματικά στο βιντεο. Σου αφήνει μια γεύση γλυκειά, το άκουσμα και το διάβασμά της. Πολλά φιλιά.
Απρίλιος 19, 2008 at 10:58 π.μ.
Καλημέρα Βασίλη…
Απρίλιος 19, 2008 at 12:31 μ.μ
Καλημέρα φεγγαρένια μου, φιλιά
Απρίλιος 19, 2008 at 4:53 μ.μ
Πέρασα για μια καλησπέρα και βρήκα αυτό το ωραίο ποιήμα του Ελύτη. Πάντα ευρηματικός Βασίλη μου , πάντα ευαίσθητος. Φιλάκια
Απρίλιος 19, 2008 at 7:21 μ.μ
@ Καλό σαββατόβραδο Κατερίνα μου. Υπέροχα ευαίθητος ο Ελύτης. Φιλιά