Το πέρασμα στη Νίσυρο

Ένα θέμα καθημερινό, της ζωής. Ο εύκολος χαρακτηρισμός ανθρώπων από ανθρώπους, η αδιαφορία και μαζί η “ταμπέλα” που υπερβαίνει σε βαναυσότητα την σωματική κακοποίηση,  η δυσκολία για μια δεύτερη ευκαιρία, για μια νέα αρχή. Το πέρασμα ενός κομήτη σ’ ένα όμορφο αιγαιοπελαγίτικο νησί σαν τη Νίσυρο, κάθε άλλο παρά αδιάφορο είναι. Όπως πλησιάζει ψάχνει, ανακαλύπτει και σηματοδοτεί  αυτήν ακριβώς την ευκαιρία. Προβάλλει το ταίριασμα μέσα από το φαινομενικά αταίριαστο, μέσα από τη λάμψη και το σάστισμα της στιγμής. Σα να καταγράφει  στον  ουρανό την πορεία  ενός έρωτα που φουντώνει ολοένα με την ελπίδα. Όπως του Χρήστου και της Γαρυφαλλιάς. Κάπως έτσι…

“Στο ημίφως και στους καπνούς της νύχτας η Γαρυφαλλιά φάνταζε σαν πολύχρωμο λουλούδι στο βλαστό του. Τα ελαφρά κόκκινα χείλη και το γαλάζιο φόρεμα περίσσευαν για να ξεχωρίσει σαν γυναίκα και να την προσέξει κανείς. Μίλησαν αρκετά εκείνο το βράδυ και για την επόμενη μέρα προσφέρθηκε ο Χρήστος να ξανασυναντηθούν για να εξερευνήσουν μαζί τις ομορφιές του νησιού και να γνωριστούν καλύτερα.

- Δυστυχώς δεν θα μπορέσω Χρήστο αύριο. Σίγουρα όμως θα τα ξαναπούμε.

Από τότε είχε δει κάποιες φορές έξω την Γαρυφαλλιά αλλά με το που τον έβλεπε γυρνούσε το κεφάλι σα να ήθελε να αποφύγει το βλέμμα του. Ήθελε πολύ να ξανακουβεντιάσει μαζί της, να μάθει αν μένει και τον χειμώνα στο νησί, αν είναι με τους δικούς της εδώ, τα ενδιαφέροντα, τις ασχολίες της. Ήταν τόσα πολλά όσα είχε στη σκέψη του, όμως εκείνο το πρώτο βράδυ έμοιαζε εκστασιασμένος και αφημένος – μόνο μάτια και χείλη ακολουθούσε – και αποκρινόταν υπνωτισμένα σ’ ότι τον ρώταγε. Εκείνη έμοιαζε να θέλει να τον καταπιεί με τις ερωτήσεις, να τον ανακαλύψει, να τον αποκαλύψει. Και αυτό έκανε περισσότερο τρελό τον Χρήστο που βάλθηκε να την ψάχνει με το βλέμμα και το νου, κάθε μέρα, κάθε βράδυ από τότε.”

Τον Οκτώβριο του 2008 έγινε ο 1ος Διαγωνισμός Διηγήματος που έκανε το  Πολιτιστικό Περιοδικό Ως3 για τα δέκα χρόνια παρουσίας του στον εκδοτικό και πολιτιστικό χώρο. Υπήρχε σημαντική συμμετοχή  με συνολικά πάνω από 1800 διαφορετικούς κωδικούς. Από αυτά προκρίθηκαν στη δεύτερη φάση επιλογής περίπου 260 διηγήματα και σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα της κριτικής επιτροπής που ανακοινώθηκαν πριν κάποιους μήνες διακρίθηκαν 33 διηγήματα, τα οποία άρχισαν να δημοσιεύονται ανά 8 κάθε μήνα στην ιστοσελίδα του περιοδικού -συγκεκριμένα εδώ για λεπτομέρειες για τα διακριθέντα. Σε επόμενη φάση όπως αναφέρει το περιοδικό τα διηγήματα θα εκδοθούν.

Όσοι ενδιαφέρονται για τις νέες ιδέες, λογικές και άλογες σκέψεις στο χώρο του διηγήματος και γενικότερα της συγγραφής μπορούν να επισκεφθούν την ιστοσελίδα, να κατεβάσουν τα διηγήματα -σε μορφή word-  να τα τυπώσουν και με δυνατότητα επίσης να τα αξιολογήσουν με mail στην διεύθυνση του περιοδικού κάνοντας πιο ουσιαστική την κρίση.

Είχα την ευκαιρία και τη χαρά να συμμετάσχω στο Διαγωνισμό με ένα διήγημα που δεν έχει δημοσιευθεί στο μπλογκ -“Το Πέρασμα στη Νίσυρο”- και ακόμα μεγαλύτερη χαρά να το βρω στα 33 διακριθέντα. Θα το δείτε στην πρώτη οκτάδα των δημοσιεύσεων. Μπορείτε να το διαβάσετε πλήρες, να το κρίνετε, να το αξιολογήσετε  με μέηλ στο περιοδικό, αλλά και στο μπλογκ εδώ. (update : τώρα έχει αναρτηθεί η επόμενη οκτάδα, σε όποιον ενδιαφέρεται να διαβάσει το διήγημα μπορεί να το πει σε σχόλιο και εγώ θα το στείλω επισυναπτόμενο σε μέηλ).

Υπάρχουν κάποια ορθογραφικά λάθη ειδικά προς το τέλος, λόγω προχειρότητας και βιασύνης. Κάποια στιγμή ίσως το επαναδημοσιεύσω όλο στο μπλογκ πιο διορθωμένο και συντακτικά πιο σωστό.

Θέλω να συγχαρώ το περιοδικό για την πρωτοβουλία του να δώσει βήμα έκφρασης, όπως και όλους τους συνδιαγωνιζόμενους φίλους και φίλες που με την  επιτυχία, τη συμμετοχή και την προσπάθειά τους πρόσφεραν στον πολιτισμό και έγινε σημαντικότερο γεγονός αυτός ο Διαγωνισμός.  Επίσης θέλω να ευχαριστήσω  την Επιτροπή που πρόκρινε το διήγημα, ένα παραπάνω ευχαριστώ στην αρχισυντάκτρια του περιοδικού  Ως3, Νατάσσα Ξαρχάκου για τα καλά της λόγια, στην καλή θαλασσινή μπλογκόφιλή μου, που με παρότρυνε να γράψω και να λάβω μέρος, όσους και όσες ήδη διάβασαν και αξιολόγησαν το διήγημα με τις σημαντικές παρατηρήσεις τους, αλλά και  όλους τους φίλους – φίλες του μπλογκ, με τους οποίους θα ήθελα  με την ανάρτηση αυτή, να μοιραστώ την διάκριση.

ΥΓ. Στην πάνω φωτό, μια όμορφη εικόνα από τη Νίσυρο και μετά ένα απόσπασμα από το διήγημα “Το πέρασμα στη Νίσυρο”.