“Μάτια μου…” λέει και γεμίζει δάκρυα χαράς. Εκεί που λούζονται τον τελευταίο ήλιο στα δειλινά του Τολού, ψηλά στο Καστράκι αλλά και στο ακροθαλάσσι, η Λένα βλέπει μέσα από τα μάτια του Λουκά. Από τη θέρμη των ηλιαχτίδων και της φωνής του παίρνει το συναίσθημα και το κάνει πίνακα μέσα της. Πρώτα τοποθετεί τα πράγματα, τα ταιριάζει ζωγραφίζοντας στον καμβά του μυαλού της. Μετά… εδώ η ψυχή του, το κύμα του, εδώ τα χέρια του, το δειλινό του, εκεί η μυρωδιά του, η βροχή του, δεξιά η ανάσα του, αριστερά το φιλί του, στο κέντρο η αγάπη του. Η αγάπη της. Πάντα στο κέντρο.
“Μάτια μου” τιτλοφορεί το νέο της βιβλίο η Μαρία Τζιρίτα από τις εκδόσεις Ψυχογιού και ήδη μέσα σε λίγους μήνες κυκλοφορίας έγινε best-seller. Ο τρόπος που περιγράφει τους ήρωες είναι τόσο ευαίσθητος και τόσο αληθινός που νιώθεις τους ήρωες σαν τους γείτονες της διπλανής σου πόρτας. Μια ιστορία με απρόβλεπτη συνέχεια, χτισμένη με τα υλικά της ίδιας της κοινωνίας μας. Με την σκληρότητα των χαρακτήρων αλλά συγχρόνως με το ευάλλωτο, το ανθρώπινο της υπόστασής μας.
Την ίδια στιγμή το βιβλίο στέλνει μηνύματα και πληροφορίες προς όλο τον κόσμο για τον πολιτισμό των τυφλών, για την δυνατότητα και τη δυσκολία πρόσβασης στους χώρους. Και για την μοναδική τους ευαισθησία που εκπορεύεται από την υπέρμετρη ανάπτυξη όλων των άλλων αισθήσεων. Και την πηγαία των συναισθημάτων.
Μου θύμισε κάποια στιγμή σαν εικόνα τον Αλ Πατσίνο στο “Άρωμα Γυναίκας”. Σε βλέπω αγγίζοντάς σε, λέει και η Λένα στο Λουκά. Έτσι παίρνω την ζεστασιά σου, το όμορφο περίγραμμά σου, τις αντρίσιες γωνίες σου, το άρωμά σου. Μη με κρατάς όμως εσύ από το μπράτσο. Θα σε κρατάω εγώ και εσύ θα με οδηγείς. Μάτια μου…
Αρχειοθετήθηκε ως : Βιβλία
ωραιότατη παρουσίαση της Μαριας !
@ Το “Μάτια μου” την άξιζε την παρουσίαση Ρίτσα μου, και η Μαρία που το έγραψε. Φιλιά πολλά
ομορφο ακουγεται..
λατρευω τους ανθρωπους που εχουν πραγματα μεσα τους και τα μοιραζονται..
@ Έτσι είμαστε οι περισσότεροι Φεγγαρένια μου και μέσα στα μπλογκς θα βρεις πολλούς. Το βιβλίο αυτό έχει μια ιδαίτερη ευαισθησία και άξιζε μια παρουσίαση. Φιλιά και καλό βράδυ.
Είναι η δύναμη της αγάπης για την ζωή και τον έρωτα ο κινητήριος μοχλός που εκμηδενίζει αποστάσεις, βουνά κινεί, δίνει νόημα στην ύπαρξή μας.
Μπράβο στη Μαρία που επεξεργάζεται επιτυχώς ένα τόσο ευαίσθητο θέμα
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
@ Η δύναμη της αγάπης.. το κύριο συστατικό για να μένουμε όρθιοι και τα βγάζουμε πέρα… Φιλιά πολλά γλαρένια μου, χαίρομαι που αρέσει και σε σένα το βιβλίο. Καλό βράδυ
Γι άλλη μια φορά Βασίλη μου σ’ευχαριστώ, με συγκίνησες πάρα πολύ με όσα έγραψες για μένα. Όχι για το βιβλίο, για μένα…αυτο μετράει πιο πολύ! Αμοιβαία τα αισθήματα καλέ μου, σε γλυκοφιλώ!
@ Και μένα με συγκινείς με το σχόλιό σου Μαρία μου.. Να είσαι καλά και να γράφεις πάντα τόσο όμορφα και με την πένα της καρδιάς σου. Αυτά τα βιβλία είναι απλά ο καθρέφτης της ψυχής σου και αυτην μοιράζεσαι και από κοντά για όποιον μπορέσει σε γνωρίσει. Φιλιά γλυκά κι από μένα.
Για δες σύμπτωση Βασίλη! Διάβασα για τη Μαρία και το ηλεκτρονικό περιοδικό στο ιστολόγιο του Λεβιάθαν. Κι έχομαι εδώ και … τσουπ… πάλι Μαρία!
Η πλάκα είναι πως της την έπεσα να δημοσιεύσει και δικά μου κειμενάκια, μπουκοφσκικά και αντεργκράουντ! χαχα
@ Φίλε μου Ασκάρ.. κι εγώ έχω μπει στο ηλεκτρονικό magazino istories.gr που είναι και η Μαρία Τζιρίτα. Μάλιστα έχω δημοσιεύσει ήδη ένα αρθράκι εκεί.. Καλά έκανες και της είπες .. για τα μπουκοφσκικά σου χεχε! και τα αντεργκράουντ! Μακάρι να σε δω κι εκεί…