Tα μάτια της χαμήλωσαν και αθέλητα κοίταξαν τα παπούτσια της. Εκείνος στεκόταν απέναντι με το ύφος του ερωτευμένου που περιμένει ανυπόμονα τη στιγμή που θα την πάρει στην αγκαλιά του.
Σαν μοιραία αφέθηκε στα χέρια του, σαν να ήθελε και να μην ήθελε. Αυτός ο άντρας ήταν πολύ περισσότερα από αυτά που ζητούσε. Κι ανάμεσα στα μάτια του που λάτρευε έβλεπε το ίδιο της τον εαυτό να κάνει κύκλους κι αυτό την ζάλιζε.
Έμοιαζε με παράθυρο στο όνειρο αυτό που ζούσε. Που είχε ανοίξει για εκείνη. Και αυτό ήταν που την φόβιζε πιο πολύ. Μήπως αισθανθεί ένα κενό στην απουσία του, μήπως έρθει το ξύπνημα από το φανταστικό. Γιατί εκεί μέσα στα χέρια του κάθε φορά, έμοιαζε να φεύγει από την πραγματικότητα.
Την έπιασε και την σήκωσε ψηλά αφήνοντάς της μετά να γλυστρήσει στο σώμα του, μέχρι να φτάσουν τα χείλη της στα δικά του. Εκείνο το φιλί είχε την ίδια γλύκα με το πρώτο. Το κάθε του φιλί έμοιαζε ένα καινούργιο ταξίδι. Έπαιρνε τη δροσιά και μαζί τη φλόγα του.
-Πάμε στη θάλασσα;
- Φύγαμε!
Η θάλασσα ήταν το άλλο στοιχείο που τους ένωνε. Πάνω στον αφρό ερωτευτήκανε εξάλλου. Πριν δυο καλοκαίρια, σε εκείνο το νησί. Ακόμα και το νησί ονειρεμένο ήταν. Και τα βήματα στην ακρογυαλιά άφηναν αποτυπώματα πότε τέσσερα, πότε δύο, πότε το ίχνος από ένα διπλό σώμα που κυλιέται, μέχρι να το σβήσει η ακροθαλασσιά.
Όταν κολυμπούσαν πήγαιναν πολύ βαθιά. Εκεί που δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να τους φτάσει. Κάναν αγώνες και ο νικητής ήταν πάντα εκείνη. Και πάντα το βραβείο της ήταν τα χέρια του. ΄Ηταν το δεύτερο που λάτρευε αεπάνω του, τα χέρια του. Αλλα σαν άγγιγμα, σαν συναίσθημα.
Στα χέρια του είχε κρύψει όλο το είναι του. Εβγαζε μέσα από εκεί όλο του τον συναισθηματισμό, τον ερωτισμό. Την γοήτευε με τις κινήσεις του, με την έκφραση των χεριών του. Τον κοιτούσε στα χέρια για να καταλάβει πώς ήταν σήμερα. Και η αγκαλιά του ήταν ένας παράδεισος.
-Πόσο πολύ;
-Γιατί ρωτάς;
-Δεν θέλω να τελειώσει.
-Όσο μπορείς κι όσο με αντέχεις.
-Δεν θέλω να φύγω ποτέ από εδώ.
-Σ’ αγαπώ.
-Εγώ αγαπώ τα χέρια σου και τα μάτια σου.
-Εγώ αγαπώ τα πάντα σου. Και τη θάλασσα πιο πολύ όταν σε αγκαλιάζει…
Αρχειοθετήθηκε ως : Άνθρωποι
ΩΩ τι ομορφη φωτογραφια αυτη με το τριανταφυλλο.
Καλησπέρα Βασιλη
(Δεν ειμαι εντος ακομη…αλλα ολο και μπαινω καπου καπου)
Ωωωωωωω τι ομορφη η νεα μου φατσουλα!!!!!!!!!!! Να και μια που μαρεσει πολυ!!!!
Χεχε! Καλή είσαι, χαίρομαι που σε βλέπω Μαράκι μου ! Φιλιά πολλά, περιμένουμε πότε θα επανέλθεις κανονικά
Επιτέλους, έγραψες! Και απ’ ό,τι βλέπω… δεν είμαι μόνο εγώ που κοιτάω τα χέρια του άλλου. χεχε
σνουποφιλί
Marilia μου, καλημέρα, Δεν γράφω συχνά πια, αλλά που και που κάνω την παρουσία μου. Μ΄αρέσει που κοιτάς τα χέρια, και μένα σε μα γυναίκα. Εχουν μια άλλη γοητεία μια λογική όχι μόνο εικόνας. Είναι έκφραση συναίσθημα. Φιλιά πολλά!
Βασίλη μου καλησπέρα… πέρα από το έξοχο ποστ,θελω να σου ζητησω συγγνώμη γιατί από λάθος ξέχασα να σε βαλω στη λιστα των ευχαριστιών μου για τα δύο χρονια στη μπλογκόσφαιρα…. Κι αυτό γιατί εψαχνα τα ονοματα ως Get life και την πάτησα….Τωρα εγινε το κακο κι αντε να το διορθωσω…καλα,αυτό το νατασσακι δεν το πηρε χαμπάρι να με καλυψει; Είδες,βρηκα τον φταιχτη… φιλια πολ΄λα, παραμενεις από τους πρωτους φιλους μου
Ριτσάκι μου, το σημαντικό είναι κάποιος να είναι ψηλά στην λίστα της ψυχής και της σκέψης σου και εκεί είμαστε κι οι δυο ψηλά. Σε ευχαριστώ γι αυτό το γλυκό σχόλιο και την αγάπη σου. Φιλιά πολλά κι από μένα
Πόσο μου είχε λείψει όλο αυτόοοοοο (το να μπαίνω και να σε διαβάζω εννοώ
)
Ξέρεις τι σκεφτόμουν όταν διάβαζα αυτό το υπέροχο κείμενο; Ότι διαβάζω το οπισθόφυλλο ενός βιβλίου που σίγουρα θα τελείωνα σε μία μέρα.
Καλημέρα και καλώς σε ξαναβρήκα
Σταλαγματιά μου αν κάτι έχω κερδίσει δυο χρόνια τώρα που μοιράζομαι τη σκέψη και το συναίσθημα, είναι η αγάπη η φιλία και η εκτίμηση πολύ σημαντικών ανθρώπων και ψυχών σαν εσένα. Με συγκινεί όλο αυτό,κι όσο κι αν έχω γεμίσει από το μπλόγκιγκ πάντα βρίσκεται κάτι που θα με εξιτάρει και θα γράψω. Σε φιλώ και σε ευχαριστώ που ξαναγύρισες… καλό απόγευμα
΄Οταν μπαίνω εδώ….σκηνογραφώ….
Κοντολογίς ζω την κάθε σου εικόνα και λέξη
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Γλαρένια μου αγαπημένη, μου άρεσε η έκφραση σκηνογραφώ.. για ένα διάβασμα, ενός κειμένου. Σημαίνει ότι γεμίζεις εικόνες και συναίσθημα. Και με τιμάει πολύ να το ακούω από σένα. Φιλιά πολλά, να είσαι καλά, να περάσεις το πιο όμορφο καλοκαίρι!
Όμορφη καλοκαιρινή ερωτική ιστορία…
Kαλο καλοκαίρι, φίλε κιτσο-μητσο.. Να είσαι καλά!
σ’ευχαριστω και παλι για αυτο το υπεροχο κειμενο που με ταξιδεψε για λιγο,ειναι να μη δω θαλασσα εγω.Τη μυριζομαι μου φαινεται :p
Πολλα φιλια
Θάλασσά μου, με πήγες πάλι πίσω, αυτες οι επιστροφές είναι οι πιο γοητευτικές, Αλλά μια θάλασσα τη θάλασσα την μυρίζεται βρίσκει τα ίχνη της, Φιλιά πολλά, και καλό φθινόπωρο πια.!
Πολύ καλό….συγχαρητήρια…
Ευχαριστώ πολύ Lithium.! Mια όμορφη εικόνα, στιγμές – κομμάτια μας. Καλό βραδάκι!