Είναι πολύ παλιοί μου στίχοι επικαιροποιημένοι με μικρές διορθώσεις, νομίζω οι πρώτοι ολοκληρωμένοι που ανάρτησα εδώ το καλοκαίρι του 2007 με την ίδια φωτογραφία. Θέλω με την ευκαιρία, να ευχαριστήσω από καρδιάς την αγαπημένη φίλη μου Μαρία Νικολάου που με τις μοναδικές της ποιητικές διαδρομές (τότε σαν “ηλιαχτίδα” στα pblogs) και την ευαισθησία της έγινε αιτία και αφορμή να αρχίσω να γράφω και να δημοσιεύω στίχους.
Καλό φθινόπωρο σε όλους, νομίζω επιτέλους μπήκε κανονικά.!
Φτερουγίζουν τ’ αστέρια στη γη
Αν στείλεις βράδυ, σελήνη σημάδι,
αν νιώσω πως με κοιτάς
Τότε ας φέρει η μοίρα τη λήθη,
ας γράψει τέλος για μας
-
Πάθος θ’ αγγίξει και λάβα θα πνίξει,
σκέψεις, ελπίδες, φωνές
Νύχτα θα βρέξει, η αγάπη θ’ αντέξει,
θα ρίξει, θα σβήσει φωτιές
-
Η ψυχή το ξέρεις πως ζει,
πως το δάκρυ της δίνει πνοή
Καρδιάς χτύποι διπλοί
φτερουγίζουν τ’ αστέρια στη γη….
-
Εδώ το τέλος κι η αρχή,
σαν το πρώτο το φως δυνατή
Μικρής αγάπης παλμοί
φτερουγίζουν τ’ αστέρια στη γη…
Αρχειοθετήθηκε ως : Στίχοι
Πόσο γλυκό… και πόσο πίσω με πηγες…
2007…
Ουφ…
Τι μου κανεις τωρα βρε Βασιλη…
Τελος παντων ασχετο.
Εσυ να γραφεις παντα τα κομματια σου
Στο λεγα και στο λεω , αν και πλεον ξερεις καλα τι κανεις
Στο εμμετρο και στο πεζό εισαι υπεροχος
Μπράβο σου
Καλο φθινόπωρο να χεις με την αγαπη μου
Μαρία μου πορτοκαλένια!
ό,τι και να πω για σένα είναι λίγο, βλέπεις το μπάνερ-λινκ σου το παμπάλαιο με την παλιά φωτό της dark rain ακόμα το έχω.. !
Φυσικά δεν γινόταν να μη γράψω για σένα με αφορμή αυτό το ποίημα. Ήταν γλυκό και από σένα πολύ το σχόλιο.
Ήταν πραγματικά το πρώτο μου ολοκληρωμένο έμμετρο που έβαζα στο μπλογκ. Η φωτό ακόμα ήταν από σένα -αν θυμάσαι σου την ζήτησα-. όπως από σένα ήταν και η παρότρυνση να γράφω ολοκληρωμένους στίχους και όπως αισθάνομαι, “κομμάτια’ όπως λες ψυχής, όπως κάνεις κι εσύ πολύ παραπάνω στα ποιήματά σου τα ανεξάντλητα και τόσο φτασμένα.
Καλό φθινόπωρο και σε σένα, καλή συνέχεια σε ό,τι ετοιμάζεις, φιλιά από μένα !
Καλή Κυριακή.
Κώστας
vloutis.blogspot.com
vloutis.wordpress.com
facebook.com/kostasvloutis
twiter.com/kostasvlouits
Καλημέρα και Καλή Κυριακή Κώστα!
Ωραίο είναι αλλα να μην βρεχει τόσο πολύ. Τι να κάνουμε μας αρέσει ο ήλιος!
Ελπίζω να είσαι καλά!
Άννα μου καλά είμαι, ευχαριστώ κι εμενα μου αρέσει το καλοκαίρι γιατί χαιρόμαστε και τη θάλασσα, αλλά το φθινόπωρο φερνει μια δροσιά μια ανανέωση.. όχι πολλές βροχές όμως..όσο χρειάζεται, φιλιά πολλά!
Πολύ όμορφο Βασίλη
πάντα να γράφεις και να μας δίνεις την ευκαιρία να τα διαβάζουμε κι εμείς
Kαλημέρα Ελευθερία! και καλώς λήρθες στο μπλογκ, στην παρέα μου. Να είσαι καλά, πολλά ευχαριστώ!
με κάτι τέτοια ρε Βασίλη τις ρίχνεις τις γκόμενες!
Α, ρε Ασκάρ ! χεχε ! εγώ νηστεύω τι μου λες τώρα!..Το θέμα είναι όμως τελικά τις γυναίκες να τις τραβάει αυτό που είσαι και όχι αυτό που δείχνεις .
Σήμερα που είχα χρόνο Βασίλη μου, ήρθα και διάβασα ότι κείμενα σου είχα χάσει τελευταία και είδα και τις όμορφες φωτογραφίες σου. Θέλω όμως να σου ξαναπώ, πόσο μου άρεσαν αυτοί σου οι στίχοι, γι’ αυτό αφήνω εδώ το σχόλιο μου. Καλό Σαββατοκύριακο και θα τα ξαναπούμε.
Κατερίνα μου σε ευχαριστώ πολύ που με διάβασες! Για το συγκεκριμένο.. Ξέρεις ότι είχα ένα ειδικό λόγο που ξαναέφερα αυτούς τους στίχους… Τους ζούσα πολύ το τελευταίο διάστημα.. Σε φιλώ, να είσαι καλά!