Δυτικά του Νείλου

Δυτικά του Νείλου

Δυτικά του Νείλου κρύβονται ανεξίτηλα και ανεκπλήρωτα τα πάθη, οι αναμνήσεις αλλά και οι  ελπίδες της Αλεξάνδρας της ηρωίδας της Πέρσας Κουμούτση από το ομώνυμο βιβλίο της. Δυτικά του Νείλου ψάχνοντας ανακαλύπτεις και τη δική σου ψυχή. Την ατίθαση, την απρόβλεπτη, την ξεχασμένη.

Στο βιβλίο περιγράφεται επιπλέον και η ιστορική πραγματικότητα κάπου στο 1952 στο Κάιρο της Αιγύπτου κάτω από το πρίσμα της όσο το δυνατόν αντικειμενικής κρίσης . Η ελληνική παροικία, τα επαγγέλματα, οι σχέσεις με τους ντόπιους, οι συμπεριφορές, τα βιώματα μιας δύσκολης εποχής. Θα έβρισκε κανείς παρόμοιες ιστορίες λίγα χρόνια μετά, στην εποχή του 1955 στην Κωνσταντινούπολη.

Η Πέρσα Κουμούτση που γεννήθηκε, μεγάλωσε και σπούδασε στην Αίγυπτο, μιλάει μέσα από τα χείλη της Αλεξάνδρας για τον τόπο αυτό και τους ανθρώπους του, με φιλικότητα και κατανόηση για κάθε τι που συμβαίνει, χωρίς όμως να χάνει στο ελάχιστο την ελληνική της περηφάνια και το δυναμισμό του χαρακτήρα της.

Παρουσιάζει ένα σεμνό και συναισθηματικό χαρακτήρα σε μια κοριτσίστικη ψυχή, που γίνεται ανεμοστρόβιλος όταν ερωτεύεται. Και μάλιστα όταν το νου της έχει πάρει ένας Αιγύπτιος αξιωματικός με τις ιδέες και το εθνικό του φρόνημα αναπτυγμένα υπέρμετρα. Ο έρωτας δεν γνωρίζει που χτυπά. Δεν έχει σύνορα. Δεν έχει λογική.

Το μυθιστόρημα δεν ακολουθεί τις γνωστές συνταγές των παράλληλων ιστοριών που κάπου συναντώνται. Αρχίζει και τελειώνει με την πρωταγωνίστρια πανταχού παρούσα σε κάθε σκηνή εκτός από όπου δεν θα μπορούσε να παρευρίσκεται εκ των πραγμάτων. Εισπράττει και καταθέτει μερικές φορές μόνο τη σιωπή και την αύρα της παρουσίας της. Μπορεί να χαρακτηριστεί αφηγηματικό.  Ένα βιβλίο σαν ανάγκη. Σα να ήθελε να καταθέσει, να περιγράψει όσα δεν πρόλαβε να ζήσει. Να ζήσει τώρα μέσα από τις λέξεις όσα δεν πρόλαβε τότε να πει. Τρυφερά ευαίσθητο αλλά και σκληρά αληθινό. Σαν τις δυο πλευρές του φεγγαριού. Τις όχθες του Νείλου.

Bιογραφικό.

Η Πέρσα Κουμούτση γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Εκεί πέρασε τα μαθητικά της χρόνια και αποφοίτησε από την Αμπέτειο σχολή. Σπούδασε στο αραβικό πανεπιστήμιο Καΐρου αγγλική λογοτεχνία, καθώς και μετάφραση και διερμηνεία στο αμερικάνικο πανεπιστήμιο AUC. Στην Ελλάδα ήρθε το 1983 και τα πρώτα χρόνια δίδαξε στη μέση και ανώτερη εκπαίδευση. Από το 1992 ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη λογοτεχνική μετάφραση από τα αραβικά και τα αγγλικά. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή μεταφράζοντας στα ελληνικά το μεγαλύτερο μέρος από το έργο του Αιγύπτου Νομπελίστα λογοτέχνη Ναγκίπ Μαχφούζ, καθώς και αραβική ποίηση. Στο μεταφραστικό της έργο συγκαταλέγεται και η μετάφραση του Κορανίου, ενώ το 2001 τιμήθηκε για το σύνολο των μεταφράσεων της με το βραβείο Κ.Π Καβάφη. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.