Ταξίδι στο απέραντο γαλάζιο

Αυτή τη φορά ήθελα να φύγω να χαθώ… Χωρίς πολλά λόγια.  Ένα ταξίδι αλλιώτικο ονειρεύτηκα στο Γύθειο και στη Μάνη εκεί που τ’ αλμυρά νερά θα μπερδεύονταν με τα γλυκά.. Εκεί που η λογική θα έχανε από τη φαντασία… το  αυθόρμητο παιδί θα κέρδιζε τον σοβαρό μεγάλο, η περιπέτεια θα τσάκιζε τη σιγουριά, η φουρτούνα [...]

Η νεράιδα της Μάνης

Κύλησε στο ακροθαλάσσι. Έκανε μπάλα το σώμα και  κόκκοι λεπτής άμμου  την τύλιξαν κι απέμειναν  αδιάψευτοι μάρτυρες της παρουσίας της κολλώντας, ολοένα και περισσότεροι, στο γυμνό της σώμα.
Τα μαλλιά της αχτένιστα και μακριά, ήταν μπερδεμένα με χτένια της θάλασσας και στολισμένα άναρχα με πορφυρά κοχύλια και μελανά φύκια. Τα νερά του Πόρτο Κάγιο όμως είναι για [...]

Η σύγκρια (2)

Η σύγκρια (Β΄μέρος)
(…Ο Θωμάς δεν μπορούσε να διαννοηθεί να πει κάτι τέτοιο στην Δέσποινα, αλλά τις σπόντες τις άκουγε εκείνη, βρίσκανε τρόπο οι γυναίκες να τα κυκλοφορούν με τις δούλες. Κάποια μέρα λοιπόν αποφάσισε να βγει μπροστά και να προλάβει  τη λύση που έβλεπε να έρχεται. Όταν πλάγιασε ένα βράδυ στον Θωμά και πριν την [...]

Η σύγκρια

Η σύγκρια (Α΄μέρος)
Μια φορά κι ένα καιρό στην Μάνη…
Δεν είχαν περάσει δυο χρόνια  από τότε που παντρεύτηκε ο Θωμάς ο Δημητρουλάκος και είχε αρχίσει ήδη να δέχεται πιέσεις. Το σόι του ήταν από τα μεγαλύτερα στην ευρύτερη περιοχή του Κότρωνα κι εκείνη την εποχή -κάπου στα 1870- στα κεφαλοχώρια της Μάνης τα σόγια όριζαν το [...]

Το πέρασμα στη Νίσυρο

Ένα θέμα καθημερινό, της ζωής. Ο εύκολος χαρακτηρισμός ανθρώπων από ανθρώπους, η αδιαφορία και μαζί η “ταμπέλα” που υπερβαίνει σε βαναυσότητα την σωματική κακοποίηση,  η δυσκολία για μια δεύτερη ευκαιρία, για μια νέα αρχή. Το πέρασμα ενός κομήτη σ’ ένα όμορφο αιγαιοπελαγίτικο νησί σαν τη Νίσυρο, κάθε άλλο παρά αδιάφορο είναι. Όπως πλησιάζει ψάχνει, ανακαλύπτει [...]

Η στάλα

Έμοιαζε σαν εικόνα από δυο φύλλα που έγερνε το κλαδί τους από το βάρος της βροχής κι εκείνα έσμιγαν απρόσμενα. Είχε από ώρα πέσει το σκοτάδι κι ένα  φωτάκι από μακριά έπεφτε στο πρόσωπό της, δίνοντάς του μια αχνή λάμψη και το έκανε να φαντάζει μέσα στο βράδυ σαν μικρό φεγγάρι.
Κοίταζε αντίθετα και μιλούσε αδιάκοπα [...]

Η τελευταία παράσταση

Έγειρε το κεφάλι για να κάνει την υπόκλιση και τα μάτια της εξαφανίστηκαν από το χώρο. Ταξίδεψαν στα  λευκώματα των υδρατμών, στα ξημερώματα της κούρασης,  στα χαλάσματα των χρόνων, στα φαντάσματα της παράστασης. Άγγιξαν τα λουστρίνια της. Χάιδεψαν τη σουβλερή μύτη τους. Το σανίδι κάτω μετά.
Το χειροκρότημα ήταν ατέλειωτο. Τόσο πολύ που βρήκε το κουράγιο [...]

Δυο μέρες (2)

Δυο μέρες (β΄μέρος)
Όταν μπήκε στο μπάνιο με το νερό να ξεπηδάει αφρίζοντας στην πίεση των έξι ατμοσφαιρών και να επιτίθεται από κάτω στο σώμα του, ο Δημήτρης για πρώτη φορά αισθάνθηκε κάτι σαν κίνδυνο. Ειδικά όταν άρχισε η Amélie να του κάνει στο λαιμό δυνατό μασάζ με αιθέρια έλαια ένιωσε πως κάποια στιγμή ήταν δυνατότερο [...]

Δυο μέρες

Δυο μέρες (α΄μέρος)
H ώρα δεν περνούσε. Ο Δημήτρης έπιασε με τη σειρά τα σταυρόλεξα και διάβασε ακόμα και τις κοσμικές στήλες της Le Monde για να ξεπεράσει το άγχος του χρόνου. Στο βάθος το μάτι του παρασύρθηκε στην όμορφη αεροσυνοδό που έσκυβε με λεπτότητα και  ξέχωρη θηλυκότητα  για να σερβίρει τα ποτά.  Δεν κατάλαβε όμως [...]

La Flor De Estambul

Το ρόδο της ερήμου (γ΄μέρος)
La flor De Estambul
Όλα έμοιαζαν να βαδίζουν σε κάτι ονειρικά προδιαγεγραμμένο. Κάτι όμορφο, συνοδευμένο με το απαραίτητο άρωμα του έρωτα και της γοητείας. Η σουίτα του Πήτερ μύριζε σανταλόξυλο και στολισμένη με αρωματικά κεριά έφερνε πιο πολύ σε επίγειο παράδεισο παρά σε δωμάτιο ξενοδοχείου. Όταν βγήκε η σοκολατένια Ναϊλέ από την [...]