Μισό πορτοκάλι

Στου ήλιου την αχτίδα (12) 
Ταγκό 
Όπως εκείνο το ταγκό που έσταζε το άρωμα
όπως εκείνο το καυτό το βλέμμα
το μαρμάρωμα
και όσα χάριζαν ρυθμό και την καρδιά
ταξίδευαν
όλα σε κείνο το χορό τα δυο κορμιά μας
γύρευαν
- 
Μισό πορτοκάλι
Αν νιώσω στον κόσμο μισό πορτοκάλι
και ψάξω στο διάβα μου έρωτα
πάλι
θ’ [...]

Σειρήνες

Στου ήλιου την αχτίδα (11)
Σειρήνες
Του λυγμού η νότα
η βαριά
σιωπηλά τα άνθη
τα λευκά
τ’ όνομά σου το τραγούδησαν
εκείνες
στην άρπα που φτερούγησαν
σειρήνες
Φρισμένα
Ξεκίνησαν σαν κύματα τα όνειρα
φρισμένα
Κατέληξαν σαν θύματα στην αμμουδιά
θαμμένα
Φονιάς
Έσταξε δάκρυ το φεγγάρι
διάφανο
που ‘μοιαζε αίμα ασημί
περήφανο
Φονιάς τα χείλη που μιλούν
βελούδινα
σαν ροζ στεφάνια που φιλούν
αγκάθινα
Μέδουσα
Υπνωτισμένα αφέθηκα στης Μέδουσας
τη μοίρα
γαλάζια ανάσα στο βυθό απ’ τη ματιά της
πήρα
κι όταν με έδεσε σφιχτά στα κοραλένια
δίχτυα
τα χείλη μάτωσε γλυκά και [...]

Για τα παιδιά που βιάστηκαν

Θα τριγυρίσω σκόρπιους
στίχους
σε κόσμους άλλους μακρινούς
με μια κιθάρα σκόρπιους
ήχους
σε παραδείσους ταπεινούς
-
Για τα παιδιά που βιάστηκαν
σαν χιόνια που δεν κράτησαν
στρωμένα
Ποτάμια που δεν στάθηκαν
ροδόνερα στα δάχτυλα
κρυμμένα
-
Για τα παιδιά που βιάστηκαν
σαν χρόνια που δε νοιάστηκαν
κανένα
Καράβια που μπαρκάρανε
σταυροί που δεν τους φόρεσαν
καδένα
-
Για κύματα που ξέσπασαν
στα όνειρα που ξέβρασαν
πνιγμένα
σαν φάρμακα που άφησαν
στα ράφια και ξεχάστηκαν
ληγμένα
ΥΓ. Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω (Παντελής Θαλασσινός από τους “Λαθρεπιβάτες”)
[...]

Σκόνη

Στου ήλιου την αχτίδα (10)
Ατίθαση
Στο χάδι σου τα ηφαίστεια αστρόσκονη 
σκορπίζουν
και σαν καμπύλη από φιλιά τη λάβα
ζωγραφίζουν
δεν είναι αλήτης η ψυχή που τ’ άγγιγμα
γυρεύει
είναι η φλόγα απ’ το κορμί που ατίθαση
θεριεύει
Άβατο 
Κι αν έστω ποδοπάτησα το άσυλο
το άβατο
Ακόμα κι άμα έσπασα τον τοίχο
τον αδιάβατο
ξέρω καλά πως την ψυχή με κρίνους
δε γιατρεύεις
δεν ανταλλάζεις τίποτα
μόνο συνταξιδεύεις
Σκόνη
Σαν πάθος που [...]

Σε σένα

Στου ήλιου την αχτίδα (9)
Σε σένα
Ρωτάς τι έχω αγκαλιά
και τι με ξημερώνει
Σου μίλησα για το μυαλό κι ό,τι το ξεσηκώνει
Ρωτάς τι έχω συντροφιά
και τι με γοητεύει
σου μίλησα για μια ψυχή που την ψυχή γυρεύει
Αντάμωνα τη θάλασσα ταξίδευα
σε σένα
τα χτυποκάρδια κύματα που φτάναν
ένα ένα
Ό,τι γεννάει μέσα μας πάθος
και φαντασία
έρωτας είναι ποίηση είναι
κοσμογονία
Φτερά
Στα δέντρα που γεννήθηκαν σ’ [...]

Πράσινο

Στου ήλιου την αχτίδα (8)
Δώδεκα
Σαν μια ματιά που τάραξε της λίμνης τη γαλήνη
σαν μια καρδιά που έπεσε στου έρωτα τη δίνη
μ’ ένα κλαδί ζωγράφιζα ονόματα στην άκρη
κι εσύ πέταγες βότσαλα
δώδεκα
κι ένα δάκρυ
Φορεμένο
Στη μια στιγμή μαρμάρωσε και θάμπωσε ο καθρέφτης
ένας φονιάς ο έρωτας ο επισκέπτης-κλέφτης
κόκκινο τριαντάφυλλο στο πάθος
μυρωμένο
σαν αίμα από συναίσθημα στο στήθος
φορεμένο

Φεγγάρι
Θυμίσου απόψε όταν βρεις του έρωτα [...]

Νυχτωδία

Στου ήλιου τη αχτίδα (7)
Κυκλάμινα
Φίλησα τα κυκλάμινα που στόλιζαν τα χείλη
χάιδεψα το ανάσεμα με πλάνεψε το δείλι
πήρα μαλλιά χρυσάνθεμα γαλάζιο από τα μάτια
και έχτισα στο κύμα σου του έρωτα παλάτια
Μπαλάντα
Μια πεταλούδα σκοτεινή κλεισμένη σε κουκούλι
μύρισε αγάπη κι έγινε λευκό θαλασσοπούλι
με ένα τριαντάφυλλο στο χρόνο ταξιδεύει
ωδή μπαλάντα γυρισμού στα χείλη, που μαγεύει
Πάλι
Θα μάζευα του ουρανού τ’ αστέρια σε [...]

Πορτοκαλένια

Στου ήλιου την αχτίδα (6)
Ταξίδι
Η απουσία άγρυπνη της μοναξιάς αχνάρι
κάνω στ΄αστέρια μια ευχή η νύχτα να με πάρει
να ανταμώσω τη δροσιά του λουλουδιού τη χάρη
να επιτρέψω στη ζωή ταξίδι στο φεγγάρι
Ανασαιμιά
Δυο στάλες έρωτα δροσιά του ανέμου
μια ανασαιμιά του ονείρου βρες μου
μαργαριτάρια φιλιά στα χέρια
κλείνω τα βλέφαρα φέρε τ΄αστέρια
Λαμπρινή
Ποιά νύχτα σε ξημέρωσε και τ΄άστρα γοητεύεις;
όταν ανοίγεις [...]

Άγιος

Στου ήλιου την αχτίδα (5)
Μάσκα
Αίσθημα διαβατάρικο ζευγάρια ανιχνεύει
η θάλασσα τον γέννησε η νύχτα τον ζηλεύει
έρωτας ακυβέρνητος λατρεύει κι απειλείται
μια μάσκα που προδίδεται με πάθος εκδικείται
Ακολουθία
Νότες του πάθους άλικες στα χείλη στολισμένες
ανάσες που τυλίγονται μ’ αστέρια κεντημένες
μια συναυλία μυστική ερωτευμένο νάζι
ακολουθία μουσική σαν κύμα που αδειάζει
Κόρη
Πέρα απ΄τον ορίζοντα εκεί που η μέρα βγαίνει
γεννήθηκε σε σύννεφο [...]

Ρόδο

Στου ήλιου την αχτίδα (4)
Καλημέρα
Κάνε τον ήχο μουσική
θα φύγει η νύχτα κι η βροχή με τον αγέρα
όταν γι αγάπη τραγουδάς
σε συννεφάκι σεργιανάς μια καλημέρα
Λυπάμαι
Λυπάμαι γιατί διέγραψες τροχιά από φεγγάρι
κι ένα παιδί παράτησες ζητιάνο στα φανάρι
λυπάμαι γιατί δε μπορώ να παίξω με παιχνίδια
ν’ αγγίξω τ΄ακροδάχτυλα που γράφουνε στολίδια
Ρόδο
Θα σε κουρσέψω θάλασσα τα δίχτυα μου απλώνω
στο [...]