Ταξίδι στο απέραντο γαλάζιο

Αυτή τη φορά ήθελα να φύγω να χαθώ… Χωρίς πολλά λόγια.  Ένα ταξίδι αλλιώτικο ονειρεύτηκα στο Γύθειο και στη Μάνη εκεί που τ’ αλμυρά νερά θα μπερδεύονταν με τα γλυκά.. Εκεί που η λογική θα έχανε από τη φαντασία… το  αυθόρμητο παιδί θα κέρδιζε τον σοβαρό μεγάλο, η περιπέτεια θα τσάκιζε τη σιγουριά, η φουρτούνα [...]

Θα ‘θελα να ήσουν…

Εγώ θα ‘θελα να ήμουν εκεί. Τώρα!…Λίγες μέρες έμειναν όμως και οι διακοπές στην ιδιαίτερη πατρίδα μου το Γύθειο έφτασαν. Βουτιές και παιχνίδι στις ακρογυαλιές  στο Μαυροβούνι και στο Bαλτάκι βόλτες στο πλακόστρωτο της παραλίας που φαίνεται στη φωτό, ουζάκι στην πλατεία με το χταποδάκι ξεροψημένο στα κάρβουνα, νυχτερινά περπατήματα στην Ocean, στους Ναυαγούς της [...]

Η νεράιδα της Μάνης

Κύλησε στο ακροθαλάσσι. Έκανε μπάλα το σώμα και  κόκκοι λεπτής άμμου  την τύλιξαν κι απέμειναν  αδιάψευτοι μάρτυρες της παρουσίας της κολλώντας, ολοένα και περισσότεροι, στο γυμνό της σώμα.
Τα μαλλιά της αχτένιστα και μακριά, ήταν μπερδεμένα με χτένια της θάλασσας και στολισμένα άναρχα με πορφυρά κοχύλια και μελανά φύκια. Τα νερά του Πόρτο Κάγιο όμως είναι για [...]

Η σύγκρια (2)

Η σύγκρια (Β΄μέρος)
(…Ο Θωμάς δεν μπορούσε να διαννοηθεί να πει κάτι τέτοιο στην Δέσποινα, αλλά τις σπόντες τις άκουγε εκείνη, βρίσκανε τρόπο οι γυναίκες να τα κυκλοφορούν με τις δούλες. Κάποια μέρα λοιπόν αποφάσισε να βγει μπροστά και να προλάβει  τη λύση που έβλεπε να έρχεται. Όταν πλάγιασε ένα βράδυ στον Θωμά και πριν την [...]

Η σύγκρια

Η σύγκρια (Α΄μέρος)
Μια φορά κι ένα καιρό στην Μάνη…
Δεν είχαν περάσει δυο χρόνια  από τότε που παντρεύτηκε ο Θωμάς ο Δημητρουλάκος και είχε αρχίσει ήδη να δέχεται πιέσεις. Το σόι του ήταν από τα μεγαλύτερα στην ευρύτερη περιοχή του Κότρωνα κι εκείνη την εποχή -κάπου στα 1870- στα κεφαλοχώρια της Μάνης τα σόγια όριζαν το [...]

O φάρος

Ο φάρος (έμμετρο παραμύθι)
-

Κοντά σε πύργο αρχοντικό
στην άκρη απ’ την Κρανάη
στέκεται φάρος άσβηστος
τα πλοία να φυλάει
-
Στα βράχια του δύο παιδιά
κρυφτήκαν σαν κοχύλια
κει που η θάλασσα γλυκά
κολλά, όπως τα χείλια
-
Ο φάρος τα ‘δε και διακριτικά
χαμήλωσε τη λάμψη
κι ένα φεγγάρι πάλευε
τη νύχτα να ανάψει
-
Το πρόσωπό της ασημί
μπρούτζινο το δικό του
γίναν χρυσό-πορτοκαλί
σαν σμίξανε τα δυο τους
-
Το κύμα έμοιαζε [...]

Ταξίδι στο παραμύθι

Πόσες ώρες να είχα να ξεκλέψω κι εσύ να μου χαρίσεις για να σε ταξιδέψω στον τόπο μου;
Πού πρώτα να σε πάω; Αν βγούμε από το Γύθειο και φύγουμε για τη Μάνη…Να δεις εκεί πύργους και κάστρα θα βρεθούμε στο 1600, να σε πάω στο βουνό που έπεσε η βασιλοπούλα με το άλογο γιατί ήθελαν να [...]

Χειμώνας θα ντυθώ

“…Ακόμα και οι πέτρες του έχουν πάρει ζωή από μας, τα ασπρολούλουδα της νύχτας έχουν πάρει άρωμα από την ανάσα μας. Κομμάτια της ψυχής μας είναι οι τόποι μας, κυματάκια ζωντάνιας στη ρουτίνα…”
Έχω κι άλλη φορά αναφερθεί στον τόπο μου. Στην ιδιαίτερη πατρίδα μου στη Λακωνία. Εκεί που μοιράστηκα τα καλοκαίρια μου με φίλους, συγγενείς [...]

Ναυαγοί

Εκείνο το καλοκαίρι είμασταν δεν είμασταν εικοσάρικα παιδιά. Το ραντεβού όπως πάντα 10 η ώρα στη γωνία στο μώλο. Δεν είχαμε κινητά τότε. Όμως η καρδιά μας χτυπούσε δυνατότερα. Δεν είχαμε οι περισσότεροι αυτοκίνητο και για μακρινά βολευόμασταν με όποιον τα κατάφερνε να βρει. Η κατεύθυνση σχεδόν πάντα η ίδια. Εμπρός για “Κουρσάρο”.
Η παρέα μας καμιά δεκαριά άτομα. Πολλές [...]

Έτσι να μείνεις

Μανιάτικο παραμύθι. Ο Γιάννης και η Μαρία.
Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε ένας παπάς και μία παπαδία και είχανε μία κόρη, τη Μαρία και έναν υπερέτη, που τονε λέγανε Γιάννη. Ο Γιάννης δούλευε σκληρά στου παπά και για να δουλεύει με περισσότερη όροξη και ν’ αποδίνει, του τάζανε τη Μαρία. “Θα μεγαλώσει Γιάννη”, του λέγανε “και [...]