Κουρτίνες

Το κείμενο που ακολουθεί είναι update απόσπασμα από το διήγημα “Νυχτερινή” που είχα αναρτήσει στο blog τον Αύγουστο του 2007.

– Μα, τι βλέπεις;
Δεν κοιτούσα. Κοιμήθηκα ή μάλλον έφυγα. Πήγα ένα μικρό ταξίδι στην τροχιά του αποσπερίτη. Ήρθαν όλα πάλι. Τα μάτια της, τα χέρια της, οι βραδιές μας. Η γκαρσονιέρα μου και μετά [...]

4η Νυχτερινή-τέλος

4η Νυχτερινή (“Κουρτίνες”)
- Μα, τι βλέπεις;
Δεν κοιτούσα. Κοιμήθηκα ή μάλλον έφυγα. Πήγα ένα μικρό ταξίδι στην τροχιά του αποσπερίτη. Ήρθαν όλα πάλι. Τα μάτια της, τα χέρια της, οι βραδιές μας. Η γκαρσονιέρα μου στην Δυτικής Θράκης και μετά το 501 στη φοιτητική εστία. Όταν κοιμόμασταν μαζί, δεν είμασταν αγκαλιά. Αλλά τα δάχτυλα των [...]

3η Νυχτερινή

3η Νυχτερινή (“Αλήθειες”)

 - Πόσο είσαι;
Με ρώτησε σιγανά κάποια στιγμή και αναίτια γιατί ήξερε πάνω κάτω. Πρέπει να ήταν η γυναικεία φιλαρέσκεια. Ήθελε να ακούσει ότι έπινε καφέ και ξεμοναχιαζόταν στα κουπέ του τρένου μ’ ένα νεαρό. Η κατάκτηση του καινούργιου αίματος, του φρέσκου, του απαίδευτου, του ορμητικού. Οι λέξεις- κύτταρα που έψαχναν αιτία [...]

2η Νυχτερινή

2η Νυχτερινή (“Βαγόνια”)

- Σε ποιο βαγόνι είσαι;Πριν πω τον αριθμό που έγραφε το εισιτήριο, ήξερα ήδη ότι είχα αποκτήσει παρέα γι αυτό το βράδυ. Μια παρέα που δεν αναζήτησα, δεν έψαξα, δεν κυνήγησα. Μία γυναίκα συνηθισμένη και προφανώς μόνη, ζητούσε συντροφιά. Ήταν φανερό. Και δεν μπορούσα ή μάλλον δεν ήθελα να την αποφύγω.- 345Α.Δεν ήξερα [...]

1η Νυχτερινή

1η Νυχτερινή (“Σταθμοί”)
- Ένα φοιτητικό με την 604 για Αθήνα, παρακαλώ.- Το τρένο θα αργήσει λίγη ώρα. Περιμένει ακόμα να δέσει μια ανταπόκριση στη Δράμα.
- Ευχαριστώ, δε βιάζομαι.
Στο μπράτσο σκούρο λεπτό σακάκι, γαλάζιο πουκάμισο με γυρισμένα τα μανίκια και δυο κουμπιά ανοιχτό, τζην παντελόνι με χοντρή μαύρη ζώνη. Δροσερό κι ανήλιαγο εκείνο το κυριακάτικο απόγευμα. [...]