Στο όνειρό μου

Δεν ξέρω αν το πιστεύεις ή αν σου έχει συμβεί , αλλά σήμερα το πρωϊ ξύπνησα με σένα στο μυαλό μου  σαν φαντασίωση. Σε είχα ¨λέει¨  χωμένη σε μια αγκαλιά. Είχες μάλιστα γείρει στον ώμο μου, είχες κλείσει τα μάτια, ενώ εγώ σου έδινα ένα γλυκό φιλί στο στόμα από αυτά που κρατάνε πολύ όμως [...]

H νεράιδα της θάλασσας

Δειλινό στα Κύθηρα. Ακουμπισμένος σ΄ ένα βράχο προσπαθώ να αποτυπώσω σε καμβά τα χρώματα και την κίνηση του ήλιου. Το φως λιγόστευε και θολή η ματιά πλανήθηκε στον ορίζοντα της θάλασσας και στο τελευταίο καθρέφτισμα. Τα πινέλα μου στέγνωσαν όσο έμενα να κοιτάζω το πέλαγος.
Όλα γύρω μου κουβέντιαζαν για ένα μικρό κορίτσι που τα [...]

Θάλασσες

“Ενα ποτήρι θάνατο θα πιω απόψε να μεθύσω…”
Ένας απο τους μεγαλύτερους Έλληνες Κύπριους μουσουργούς δεν είναι από σήμερα κοντά μας. Χτυπημένος από την επάρατη αρρώστεια ο Μάριος Τόκας γεννημένος στη Λεμεσό της Κύπρου πριν 54 χρόνια, έφυγε για το τελευταίο του ταξίδι σε “θάλασσες” και “ουρανούς”.
Προώθησε την φιλία μεταξύ ελληνοκυπρίων και [...]

Face à la mer

Αντικρύζοντας τη θάλασσα
όφειλα να μεγαλώσω
αντικρύζοντας τη γη
όφειλα  να πεθάνω 
ξυπνώ 
κάνοντας το τελευταίο μου όνειρο
ΥΓ. Calogero / Passi – Face à la mer (Αντικρύζοντας τη θάλασσα)

Face à la mer
j’aurais dû grandir
Face contre terre
j’aurais pu mourir
Je me relève
Je prends mon dernier rêve.
-
(Faced with the sea
I should have grown
Face against earth
I would [...]

Ταξίδι στο παραμύθι

Πόσες ώρες να είχα να ξεκλέψω κι εσύ να μου χαρίσεις για να σε ταξιδέψω στον τόπο μου;
Πού πρώτα να σε πάω; Αν βγούμε από το Γύθειο και φύγουμε για τη Μάνη…Να δεις εκεί πύργους και κάστρα θα βρεθούμε στο 1600, να σε πάω στο βουνό που έπεσε η βασιλοπούλα με το άλογο γιατί ήθελαν να [...]

Que préférez-vous ? (2)

Μονμάρτρη
Συννεφιασμένη μέρα. Τα γραφικά δρομάκια γεμάτα κόσμο. Στην Place du Tertre στην Μonmartre, μαζεμένοι πλανόδιοι ζωγράφοι σε γωνιές με τα καβαλέτα στημένα και τις παλέτες οπλισμένες, περιμένουν πελάτες…
Την προσοχή μου τράβηξε ένας ζωγράφος που ήδη εργαζόταν. Είχε όμως τον πελάτη του μέσα σε ένα παραβάν και μόνο εκείνος μπορούσε να δει ανοίγοντας στιγμιαία το [...]

Πρέπει να προσφέρω

Πρέπει να προσφέρω. Υπάρχουν φορές που αναρωτιέμαι τι έχω δώσει σε αυτόν τον κόσμο. Μεγαλώνω. Όμως με πιάνει απελπισία όταν ανακαλύπτω πόσο μικρός είμαι. Πώς δεν είμαι τίποτα περισσότερο από ένα ανθρωπάκι. Σαν αυτά που περιγράφει ο Κώστας Χατζής όταν «πετάει από ψηλά». Από την άλλη, μοιάζει να με δεσμεύει ένα συναίσθημα επικοινωνιακής ανάγκης. Σαν να [...]

Το άσπρο πουκάμισο

Εκείνο το φθινοπωρινό ταξίδι δεν φαινόταν ίδιο με τα συνηθισμένα. Είχε ένα άρωμα αλλιώτικο. Από την ώρα που πάτησα το πόδι μου στον καταπέλτη του πλοίου με συντρόφευε μια μυρωδιά σαν ανάμνηση. Σαν παρέλευση χρόνου.
Μ’ ένα σακίδιο γκρι από αυτά που φοράνε οι πιτσιρικάδες στην πλάτη και την καλύτερη διάθεση που θα μπορούσα να έχω, σκέφτηκα να ταξιδέψω με καράβι [...]

Απεραντοσύνη

Η ζωή είναι…
Μια στιγμή…
Ένα φιλί…
Ένα σκίρτημα…
Ένα χάδι…
Ένα νάζι…
Ένα χαμόγελο…
Αέναο ταξίδι στην απεραντοσύνη…
Ένα τραγούδι χαρισμένο…
Celine Dion – Immensite (Απεραντοσύνη)

4η Νυχτερινή-τέλος

4η Νυχτερινή (“Κουρτίνες”)
- Μα, τι βλέπεις;
Δεν κοιτούσα. Κοιμήθηκα ή μάλλον έφυγα. Πήγα ένα μικρό ταξίδι στην τροχιά του αποσπερίτη. Ήρθαν όλα πάλι. Τα μάτια της, τα χέρια της, οι βραδιές μας. Η γκαρσονιέρα μου στην Δυτικής Θράκης και μετά το 501 στη φοιτητική εστία. Όταν κοιμόμασταν μαζί, δεν είμασταν αγκαλιά. Αλλά τα δάχτυλα των [...]