2003071002.jpg                            

«Λοιπόν Μήτσο, αγαπώ το μπράτσο σου, για αρχή, όπως κάθε φορά που είσαι εδώ. Δέκα μέρες έχεις να κατηφορίσεις στην αρχαία Ελευσίνα και στην αρχαία Λίτσα, αγόρι μου, ούτε σήμερα ήρθες, βράδιασε πια και δε σε περιμένω, αλλά θα κάνω πως κάθεσαι στην καρέκλα.

Μ΄ αρέσει πολύ να είσαι σπίτι. Να βλέπω τα μεγάλα ξέχειλα από νιάτα μάτια σου. Τα ανάλαφρα τσουλουφάκια σου. Τα πόδια σου να σχεδιάζουν ωραία βήματα μέσα στο δωμάτιο.

Σου έφτιαξα ένα βάζο μαρμελάδα.

Τα ροδάκινα πέφτουνε, αν θέλετε  θα σας μαζέψω μετά όσα είναι στα ψηλά κλαδιά. Και, κοπανούσα για να κοπανάω, δεν πολυπαίζω πια ντράμς, δεν έχω ταλέντο.

Δεν έλεγες, δεν σ΄άφηνα να πεις και πολλά. Δυό τρεις φράσεις όλες κι όλες σε κάθε επίσκεψη. Σας έφερα πάστες, τη μια φορά, βάλτε το κουτί του ζαχαροπλαστείου στο ψυγείο για να μη λειώσει το παγωτό, την άλλη.

Σε κοιτάω στη φωτογραφία με τον πατέρα σου στο βαπόρι, εσύ έκοψες, είπες την κοτσίδα και πήγες και βρήκες εκείνον τον μακρυμάλλη σαν τον Καρβέλα, και αναρωτιέμαι πώς στο καλό συνεννοείστε.

Με παραστέκει η θάλασσα, η θάλασσα είναι μεράκι, το μεράκι είναι σαράκι, το σαράκι είναι χτικιό, ο Μήτσος θα είναι ανίδεος και για το πως μιλάει ένας πατέρας στο γιο του και για κάποιες παλιές λέξεις και κουβέντες που δεν νοιάζουν πια  καθόλου τους νεότερους.»

(Από το ‘»Σουέλ» της Ιωάννας Καρυστιάνη)

ΥΓ. Μια αγάπη μικρή (Τάνια Τσανακλίδου- Μιχάλης Δέλτα)

Στίχοι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μιχάλης Δέλτα
Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου
Απόψε η αγάπη μας θα γίνει ένα τραγούδι
στ’ αστέρια θα φτάσει ψηλά
ζωής λευκό λουλούδι.
Μη με ρωτάς γιατί πονώ
τα μάτια σου όταν κοιτάζω
βαθιά κρυμμένο μυστικό
το βλέμμα σου φορώ
κι αλλάζω.
Πίστεψα κι άφησα γι’ άλλη μια φορά
τη φωτιά της ψυχής να μ’ αγγίξει ξανά
με πράγματα, λόγια δικά μας μοναδικά
μιας αγάπης μικρής η βροχή ξεκινά
Μη σταματάς.
Στα όνειρά μας έρχεται, τα δίνει και τα παίρνει
Δεν ξέρω αν θ’ αντέξουμε σε αυτό
το κάτι που μας δένει.
Το χέρι μου στο στήθος σου
χαράζει μιαν αλήθεια
στο βάθος του ορίζοντα ο έρωτας
δε γίνεται συνήθεια.
Πίστεψε κι άφησε γι’ άλλη μια φορά
τη φωτιά της ψυχής να σ’ αγγίξει ξανά
με πράγματα, λόγια δικά μας μοναδικά
μιας αγάπης μικρής η βροχή σταματά.
Μη σταματάς
Να μ’ αγαπάς.
Μη σταματάς
Να μ’ αγαπάς
Advertisements