title-nikolas.jpg

«Ήταν σαν να πέρασε ο Έτσι

και να μας έδωσε ζωή και να γινήκαμε όλοι έτσι

και ξαναφεύγοντας ο Έτσι

ρούφηξε όλη τη ζωή,

παίρνοντας πίσω ό,τι είχε δώσει.»

Το κείμενο αυτό έγινε για να θυμηθούν οι παλιότεροι

και να μάθουν οι νεώτεροι τον Έτσι. Τον ασυμβίβαστο Άνθρωπο, τον ανιδιοτελή των γραμμάτων

και των τεχνών, που η ταυτότητά του έγραφε:

«Άσιμος» και «άνευ θρησκεύματος».

«Νικόλας» και το Άσιμος με γιώτα.

«Είμαι πάντα πρόθυμος να δεχτώ μαθήματα,

είμαι πάντα ανοιχτός να δεχτώ μηνύματα,

είμαι πάντα έτοιμος να δεχτώ χτυπήματα, είμαι αυτό που ήμουν πάντα,

εγώ γεννήθηκα στο κυπαρίσσι.»

 

Πριν 58 χρόνια γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Αυγούστου 1949.

Σπούδασε Φιλοσοφική, έπαιζε ποδόσφαιρο σε υψηλό επίπεδο, (είχε πρόταση για συμβόλαιο, ήταν τερματοφύλακας),

έφτιαξε θεατρικό εργαστήρι, έγραφε άρθρα σαν δημοσιογράφος,

ενώ από το Γυμνάσιο σκάρωνε στιχάκια και ποιήματα.

Μετά τα φοιτητικά του χρόνια ξεκίνησε την κιθάρα και την μουσική.

Ζούσε στα Εξάρχεια σε μια τρύπα, σαν τον Διογένη,

επικοινωνούσε με τους ανθρώπους με σημειωματάκια

και μικρές θεατρικές παραστάσεις,

διακινούσε παράνομα κασσέτες με τα τραγούδια του

κερδίζοντας από τη δουλειά του μόνο τα ελάχιστα για να επιβιώσει.

Έγραψε δεκάδες όμορφα και ευαίσθητα τραγούδια

χωρίς να τον απασχολεί το αντάλλαγμα.

Τελείωσε μόνος του τη ζωή του στις 17 Μαρτίου 1988.

 

Υ.Γ. ΜπαγάσαςΣτίχοι: Νικόλας Άσιμος
Μουσική:
Νικόλας Άσιμος
Πρώτη εκτέλεση:
Νικόλας Άσιμος
Άλλες ερμηνείες:
Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Aφήνω πίσω τις αγορές και τα παζάρια
θέλω να τρέξω στις καλαμιές και τα λιβάδια
να ξαναγίνω καβαλάρης και ξαναέλα να με πάρεις ουρανέ
για δεν υπήρξα κατεργάρης και τη χρειάζομαι τη χάρη σου μωρέ
Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω
μιαν ανάσα γυρεύω για να γιάνω
δεν το πιστεύω να με χλευάζεις
σαν σε χαζεύω δεν χαμπαριάζεις
πρότεινέ μου κάποια λύση
δεν θα σου παρα-κοστήσει

και θα σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν
για το χαμένο μου αγώνα
που τ’ αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαίν’

Aφήνω πίσω το σαματά και τους ανθρώπους
έχω χορτάσει κατραπακιές και ψάχνω τρόπους
πως να ξεφύγω από τη μοίρα
κι έχω μέσα μου πλημμύρα ουρανέ
για δεν υπήρξα κατεργάρης
και θα το θες να με φλερτάρεις γαλανέ

Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω
κάνε πάσα καμιά ματιά και χάμω
‘κει που κοιμάσαι και αρμενίζεις
ξάφνου αστράφτεις και μπουμπουνίζεις
κι ότι σου ‘ρθει κατεβάζεις
μην θαρρείς πως με ταράζεις

γιατί σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν
για το χαμένο μου αγώνα
που τ’ αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαίν’.


με τη φωνή του Νικόλα

Advertisements