gffh.jpg

Στου ήλιου την αχτίδα (4)

Καλημέρα

Κάνε τον ήχο μουσική

θα φύγει η νύχτα κι η βροχή με τον αγέρα

όταν γι αγάπη τραγουδάς

σε συννεφάκι σεργιανάς μια καλημέρα

Λυπάμαι

Λυπάμαι γιατί διέγραψες τροχιά από φεγγάρι

κι ένα παιδί παράτησες ζητιάνο στα φανάρι

λυπάμαι γιατί δε μπορώ να παίξω με παιχνίδια

ν’ αγγίξω τ΄ακροδάχτυλα που γράφουνε στολίδια

Ρόδο

Θα σε κουρσέψω θάλασσα τα δίχτυα μου απλώνω

στο σκίρτημα από τα φιλιά, τ’ αγκάθια σου γαντζώνω

σ’ ένα κατάρτι αόρατο σε δένω από γαλέρα

ελεύθερη κι αιχμάλωτη σαν ρόδο στον αγέρα

Κλειδί

Σώμα που εγκαταλείφθηκε απ΄την ψυχή χαμένο

πνιγμένο πλοίο σε καπνό κι αέρα πεθαμένο

ξίφος που σκίζει την καρδιά κατάστηθα περνώντας

κι όλο γυρίζει σαν κλειδί τη σάρκα αιμορραγώντας

Παζαρεύω

Σταγόνες χείλη δειλινού χρωματιστές σου κλέβω

ένα γαλάζιο ουρανό σε λέξεις παζαρεύω

απ ΄το συναίσθημα αφρό, απ’ του πελάγου κύμα

να τα πουλήσω στη ζωή, δύο φιλιά στο ποίημα

Βασίλης Πουλημενάκος

ΥΓ. Vangelis -1492 Conquest to paradise