026.jpg

Τη φιλοσοφία για τις κούπες δεν την ξέρω. Απλά χρόνια τώρα πίνω τον καφέ μου τα πρωϊνά σαββατοκύριακα στη βεράντα μου σε αυτές τις κούπες. Με κρύο και βροχή, με υγρασία και δροσιά, δίπλα στο λάπτοπ ή στην εφημερίδα μου. Στη μεγάλη την πορτοκαλοκόκκινη τον νες (μέτριο με γάλα) και στην μικρή με το σκίτσο του Κ. Μητρόπουλου τον μέτριο ελληνικό για να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Ευχαριστώ την γλυκειά μου αγριοκερασοζουζούνα που με κάλεσε να τις παρουσιάσω.

Δεν αλλάζω συχνά κούπες. Φτάνει να μην τις σπάσω…

0231.jpg

Φυσικά κούπες έχει όλη η οικογένεια. Με τα γατιά η σύζυγος για τον καπουτσίνο της, με τα σκυλιά ο γιός και με τις πριγκίπισσες η κόρη για το γάλα τους.

ΥΓ.  Θα σπάσω κούπες (Κατερίνα Παπαδοπούλου- 1907 Παραδοσιακό σμυρνέικο)

Θα σπάσω κούπες για τα λόγια που ‘πες
και ποτηράκια για τα πικρά λογάκια
αμάν άμαν, πια μικρό μην κλαις
αμάν άμαν, κι έχεις ό,τι θες

Σπάω τα πιάτα για τα δυο σου
μαύρα μάτια

Εψές το βράδυ είδα στ’ όνειρό μου
πως είχες τα μαλλάκια σου ριγμένα στο λαιμό μου
αμάν άμαν, πια μικρό μην κλαις
αμάν άμαν, κι έχεις ό,τι θες

Σπάω τα πιάτα για τα δυο σου
μαύρα μάτια

Advertisements