gorgona.jpg

Στου ήλιου την αχτίδα (11)

Σειρήνες

Του λυγμού η νότα

η βαριά

σιωπηλά τα άνθη

τα λευκά

τ’ όνομά σου το τραγούδησαν

εκείνες

στην άρπα που φτερούγησαν

σειρήνες

Φρισμένα

Ξεκίνησαν σαν κύματα τα όνειρα

φρισμένα

Κατέληξαν σαν θύματα στην αμμουδιά

θαμμένα

Φονιάς

Έσταξε δάκρυ το φεγγάρι

διάφανο

που ‘μοιαζε αίμα ασημί

περήφανο

Φονιάς τα χείλη που μιλούν

βελούδινα

σαν ροζ στεφάνια που φιλούν

αγκάθινα

Μέδουσα

Υπνωτισμένα αφέθηκα στης Μέδουσας

τη μοίρα

γαλάζια ανάσα στο βυθό απ’ τη ματιά της

πήρα

κι όταν με έδεσε σφιχτά στα κοραλένια

δίχτυα

τα χείλη μάτωσε γλυκά και πλάνεψε

τη νύχτα

 

Βασίλης Πουλημενάκος

ΥΓ. Αpologize (Timbaland)