andrew-tango-36x30-o.jpg

Στου ήλιου την αχτίδα (12) 

Ταγκό 

Όπως εκείνο το ταγκό που έσταζε το άρωμα

όπως εκείνο το καυτό το βλέμμα

το μαρμάρωμα

και όσα χάριζαν ρυθμό και την καρδιά

ταξίδευαν

όλα σε κείνο το χορό τα δυο κορμιά μας

γύρευαν

– 

Μισό πορτοκάλι

Αν νιώσω στον κόσμο μισό πορτοκάλι

και ψάξω στο διάβα μου έρωτα

πάλι

θ’ ανοίξω τα μάτια στο φως σου αστέρι

και διάπλατη πόρτα να μπεις

με τ’ αγέρι

Μεθυσμένη αγκαλιά 

Με μια αγκαλιά θαλασσινή κι ένα φιλί ακόμα

το χάδι κύμα κι η πνοή ταξίδεμα

στο στόμα

θα ΄τανε νύχτα βροχερή

μια μεθυσμένη ώρα

θα ΄τανε σπίρτο τ’ άγγιγμα μια πυρκαγιά

η μπόρα

Παγωμένος καφές 

Στην απόγνωση λεςπως σε άφησε πίσω ο χρόνος

παγωμένος καφές

η ζωή  σ’ ένα θέατρο

μόνος

Η ανάμνηση δες

αγαπάς ό,τι εκείνη πηγάζει

αγωνίας στιγμές

κι η ελπίδα ξανά σιγοβράζει

Χειμώνιασε

Χειμώνιασε και μια καρδιά

ν΄ ανθίσει περιμένει

Κρυφοκοιτά η άνοιξη

το χιόνι υπομένει

Βασίλης Πουλημενάκος

ΥΓ. Όλοι οι στίχοι της σειράς «Στου ήλιου την αχτίδα» αποτέλεσαν  έμμετρα σχόλια πάνω σε ποίηση της  πορτοκαλένιας φίλης μου  Μαρίας Νικολάου

 

Advertisements