Σαν ανθοστόλιστο ανοιξιάτικο στεφάνι η  σύγχρονη Ελλάδα όταν ερωτεύεται, γεμάτη από ανθρώπους ευαίσθητους.

Κάποιοι μεταδίδουν την ομορφιά της σκέψης τους μέσα από αέρηδες  διαδικτυακούς κι από χαμόγελα παιδικά. Όπως στα όνειρα…

Από τη Θεσσαλονίκη η φεγγαραγκαλιά με ρώτησε πώς θα ΄λεγα  μ’ ένα τραγούδι το «σ’ αγαπώ»,  ακολούθησε από την Καλαμάτα η Άννα και στο τέλος από την Αθήνα  ο Αντώνιος και η Daisy.

Τους ευχαριστώ. 

Είναι πολύ όμορφο να λες και ν΄ακούς  το «σ’ αγαπώ». Την δύναμη όμως των λέξεων την κάνουν οι άνθρωποι.

Και είναι φορές που το συναίσθημα μοιάζει να ταξιδεύει ταχύτερα από αυτές.  Αυτό που θα ‘θελα να πω τώρα είναι…

 

Σ’ ακολουθώ (στίχοι- μουσική Μάνος ΛοΪζος)

Σ’ ακολουθώ στην τσέπη σου γλιστράω
σαν διφραγκάκι τόσο δα μικρό
Σ’ ακολουθώ και ξέρω πως χωράω
μες στο λακκάκι που ‘χεις στο λαιμό

Έλα κράτησέ με και περπάτησέ με
μες στο μαγικό σου το βυθό
πάρε με μαζί σου στο βαθύ φιλί σου
μη μ’ αφήνεις μόνο θα χαθώ

Σ’ ακολουθώ και πάνω σου κολλάω
σαν φανελάκι καλοκαιρινό
Σ’ ακολουθώ σ’ αγγίζω και πονάω
κλείνω τα μάτια και σ’ ακολουθώ

Advertisements