sea4

Στη μικρή γειτονιά της μπλογκόσφαιρας διαβάζω μερικές φορές κάποιους συγκλονιστικούς στίχους που θέλω πολύ να τους κλέψω σαν τα λουλούδια που κόβουν περνώντας έξω από τις αυλές τις πρώτες μέρες της Άνοιξης… Με την ανοχή του «νεφελοβάτη» αντιγράφω από το μπλογκ που συμμετέχει ένα υπέροχο ποίημα με την ίδια φωτογραφία. Τον ευχαριστώ διπλά και του στέλνω και από εδώ τα συγχαρητήριά μου για τον συναισθηματισμό και την ευαισθησία του. Και στην «μαντινάδα» να τον  χαίρεται και πάντα αγάπες.

«Για Σένα Θάλασσά μου» (Μου λείπεις)

Μου λείπουν τα μάτια σου, που σαν καταπράσινες θάλασσες, σε γαλήνια φεγγαρόλουστα νερά με ταξιδεύουν…

Μου λείπει τ’ άγγιγμά σου, που κάθε κούραση σα βάλσαμο γιατρεύει, και πόθους σαν ολάνθιστα λιβάδι μες το καταχείμωνο γεννά σε μια στιγμή…

Μου λείπει η φωνή σου, που του ανέμου τα μυστικά μου σιγοψιθυρίζει…

Μου λείπει η ανάσα σου, που πότε με δροσίζει, σαν γάργαρο νερό πηγής απ’ τα μαγικά τα δάση των ονείρων, και πότε με καίει, σα μια παιχνιδιάρικη φωτιά φερμένη απ’ του έρωτα τα μέρη…

Μου λείπει η μυρωδιά σου, που σε λεμονοδάση, χαμένα στων Μακάρων τα νησιά, με πά’…

Μου λείπει το γέλιο σου, που σε μουσικές κρυφές, απ’ των θεών τα περιβόλια, με μυεί..

Μου λείπουν τα όνειρα που ζωγραφίζεις κάθε βράδυ στης καρδιάς μου τον καμβά, με χρώματα, που απ’ τα μέρη της πατρίδας, απ’ των άστρων μας τα δάση, έχεις φέρει…

Μου λείπουν οι στιγμές που ένα γινόμαστε, και σε μέρη μαγικά, σε θύμισες παλιές φυλαγμένα, μας πάνε. Εκεί που η δροσοσταλιά ένα γίνεται με τη γλυκιά του φεγγαριού αχτίδα, εκεί που τη νύχτα τόξα ουράνια χρωματίζουν, στου έρωτα το χορό…

Μου λείπει το δάκρυ σου, σαν το στεγνώνω με φιλιά, αγκαλιά κρατώντας σε, όταν μια ταινία σε κάνει να βουρκώνεις…

Μου λείπει η αγκαλιά σου, που κάθε φόβο μου τον διώχνει μακριά..

Μου λείπουν τα όνειρα που ο Μορφέας στέλνει, σαν πλάι μου το κορμί σου κουρνιάζει…

Μου λείπουν τα απογεύματα στον κήπο μας, όταν τον Πύργο βάφει ο ήλιος με του δειλινού τα χρώματα κι η λεμονιά μας χαμογελά, σαν την αγάπη νιώθει…

Μου λείπει η μορφή σου, το σπίτι να φωτίζει…

Μου λείπουν τα πρωινά που σε βλέπω σαν παιδί να μου χαμογελάς κι ένα φιλί ανάλαφρο στα χείλη να μου δίνεις…

Μου λείπει κάθε μας στιγμή…

Μου λείπεις ψυχή μου…

Μου λείπεις, μα όσο κι αν μου λείπεις είσαι εδώ, αφού μέσα στην καρδιά μου σ’ έχω…

«Nefelovatis»

Advertisements