Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ένα συγκρότημα από την Πορτογαλία έμοιαζε να προσπερνά τα συνηθισμένα  ντίσκο τραγούδια της εποχής, τα προφανή και τα συμβατικά. Οι Madredeus με τα βιολοντσέλα και τις ακουστικές κιθάρες είπαν το «Ο pastor» και κατέκτησαν τον κόσμο με  τα παράξενα και ίσως παρεξηγημένα λόγια αλλά και τη βαθιά φωνή της τραγουδίστριας. Η μουσική χαρισματική και το νέο άκουσμα έγινε αποδεκτό σε ελάχιστο χρόνο. Οι Madredeus αγαπήθηκαν πολύ και στην Ελλάδα.

«Εκεί όπου κανείς δεν επιστρέφει σε ότι ήδη άφησε, κανείς δεν απελευθερώνει τη μεγάλη ρόδα, κανείς δεν ξέρει από που διάβηκε. Εκεί κανείς δεν θυμάται ούτε καν τι ονειρεύτηκε,  και εκείνο το αγόρι τραγουδά το τραγούδι του ποιμένα. Στο βάθος ακόμα καίγεται το καράβι της φαντασίας (a barca da fantasia) και το όνειρό μου τελειώνει νωρίς,  την ψυχή μου αφύλαχτη αφήνει. Στο βάθος ακόμα φλέγεται το καράβι της φαντασίας και το όνειρό μου τελειώνει νωρίς, και αυτό που δεν θέλω είναι να ξυπνήσω…»

Δύσκολη η μετάφραση από τα Πορτογαλικά, αλλά μετά από τόσα χρόνια ήθελα με τη βοήθεια από e-translators και καλών φίλων να την κάνω, για να δω τι έλεγαν εκείνα τα  μυστήρια λόγια. Μια «παράξενη» διάθεση πάντως αναμφίβολα την έχουν.

Ο pastor- Madredeus (1990)

Ai que ninguém volta
ao que já deixou
ninguém larga a grande roda
ninguém sabe onde é que andou

Ai que ninguém lembra
nem o que sonhou
(e) aquele menino canta
a cantiga do pastor

Ao largo
ainda arde
a barca
da fantasia
e o meu sonho acaba tarde
deixa a alma de vigia
Ao largo
ainda arde
a barca
da fantasia
e o meu sonho acaba tarde
acordar é que eu não queria.

Advertisements