kittycontacts2«Μάτια μου…» λέει και γεμίζει δάκρυα χαράς.  Εκεί που λούζονται τον τελευταίο ήλιο στα δειλινά του Τολού, ψηλά στο Καστράκι αλλά και στο ακροθαλάσσι, η Λένα βλέπει μέσα από τα μάτια του Λουκά. Από τη θέρμη των ηλιαχτίδων και της φωνής του παίρνει το συναίσθημα και το κάνει πίνακα μέσα της. Πρώτα τοποθετεί τα πράγματα, τα ταιριάζει ζωγραφίζοντας στον καμβά του μυαλού της.  Μετά… εδώ η ψυχή του, το κύμα του, εδώ τα χέρια του, το δειλινό του, εκεί η μυρωδιά του, η βροχή του,  δεξιά η ανάσα του, αριστερά το φιλί του, στο κέντρο η αγάπη του.  Η αγάπη της. Πάντα στο κέντρο.

ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ-ΜΑΡΙΑ ΤΖΙΡΙΤΑ«Μάτια μου» τιτλοφορεί το νέο της βιβλίο η Μαρία Τζιρίτα από τις εκδόσεις Ψυχογιού και ήδη μέσα σε λίγους μήνες κυκλοφορίας έγινε best-seller. Ο τρόπος που περιγράφει τους ήρωες είναι τόσο ευαίσθητος και τόσο αληθινός που νιώθεις τους ήρωες σαν τους γείτονες της διπλανής σου πόρτας.  Μια ιστορία με απρόβλεπτη συνέχεια, χτισμένη με τα υλικά της ίδιας της κοινωνίας μας. Με την σκληρότητα των χαρακτήρων αλλά συγχρόνως με το ευάλλωτο, το ανθρώπινο της υπόστασής μας.

Την ίδια στιγμή το βιβλίο στέλνει μηνύματα και πληροφορίες προς όλο τον κόσμο για τον πολιτισμό των τυφλών, για την δυνατότητα  και τη δυσκολία πρόσβασης στους χώρους. Και για την μοναδική τους ευαισθησία που εκπορεύεται από την υπέρμετρη ανάπτυξη όλων των άλλων αισθήσεων. Και την πηγαία των συναισθημάτων.

Μου θύμισε κάποια στιγμή σαν εικόνα τον Αλ Πατσίνο στο «Άρωμα Γυναίκας». Σε βλέπω αγγίζοντάς σε, λέει και η Λένα στο Λουκά.  Έτσι παίρνω την ζεστασιά σου, το όμορφο περίγραμμά σου, τις αντρίσιες γωνίες σου, το άρωμά σου. Μη με κρατάς όμως εσύ από το μπράτσο.  Θα σε κρατάω εγώ και εσύ θα με οδηγείς. Μάτια μου…

Advertisements