n1457237186_43221_3542Tα μάτια της χαμήλωσαν και αθέλητα κοίταξαν τα παπούτσια της. Εκείνος στεκόταν απέναντι με το ύφος του ερωτευμένου που περιμένει ανυπόμονα τη στιγμή που θα την πάρει στην αγκαλιά του.

Σαν μοιραία αφέθηκε στα χέρια του, σαν να ήθελε και να μην ήθελε. Αυτός ο άντρας ήταν πολύ περισσότερα από αυτά που ζητούσε. Κι ανάμεσα στα μάτια του που λάτρευε έβλεπε το ίδιο της τον εαυτό να κάνει κύκλους κι αυτό την ζάλιζε.

Έμοιαζε με παράθυρο στο όνειρο αυτό που ζούσε. Που είχε ανοίξει για εκείνη. Και αυτό ήταν που την φόβιζε πιο πολύ. Μήπως αισθανθεί ένα κενό στην απουσία του, μήπως έρθει το ξύπνημα από το φανταστικό. Γιατί εκεί μέσα στα χέρια του κάθε φορά, έμοιαζε να φεύγει από την πραγματικότητα.

Την έπιασε και την σήκωσε ψηλά αφήνοντάς της μετά να γλυστρήσει στο σώμα του, μέχρι να φτάσουν τα χείλη της στα δικά του. Εκείνο το φιλί είχε την ίδια γλύκα με το πρώτο. Το κάθε του φιλί έμοιαζε ένα καινούργιο ταξίδι. Έπαιρνε τη δροσιά και μαζί τη φλόγα του.

-Πάμε στη θάλασσα;

– Φύγαμε!

Η θάλασσα ήταν το άλλο στοιχείο που τους ένωνε. Πάνω στον αφρό ερωτευτήκανε εξάλλου. Πριν δυο καλοκαίρια, σε εκείνο το νησί. Ακόμα και το νησί ονειρεμένο ήταν. Και τα βήματα στην ακρογυαλιά άφηναν αποτυπώματα πότε  τέσσερα, πότε δύο, πότε το ίχνος από ένα  διπλό σώμα που κυλιέται, μέχρι να το σβήσει η  ακροθαλασσιά.

Όταν κολυμπούσαν πήγαιναν πολύ βαθιά. Εκεί που δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να τους φτάσει. Κάναν αγώνες και ο νικητής ήταν πάντα εκείνη. Και πάντα το βραβείο της ήταν τα χέρια του. ΄Ηταν το δεύτερο που λάτρευε αεπάνω του, τα χέρια του. Αλλα σαν άγγιγμα, σαν συναίσθημα.

Στα χέρια του είχε κρύψει όλο το είναι του. Εβγαζε μέσα από εκεί όλο του τον συναισθηματισμό, τον ερωτισμό. Την γοήτευε με τις κινήσεις του, με την έκφραση των χεριών του. Τον κοιτούσε στα χέρια για να καταλάβει πώς ήταν σήμερα. Και η αγκαλιά του ήταν ένας παράδεισος.

-Πόσο πολύ;

-Γιατί ρωτάς;

-Δεν θέλω να τελειώσει.

-Όσο μπορείς κι όσο με αντέχεις.

-Δεν θέλω να φύγω ποτέ από εδώ.

-Σ’ αγαπώ.

-Εγώ αγαπώ τα χέρια σου και τα μάτια σου.

-Εγώ αγαπώ τα πάντα σου. Και τη θάλασσα πιο πολύ όταν σε αγκαλιάζει…

parathiro sto oneiro

Advertisements