Σαν πουλί

Με ταξίδευες με χάδια και σου άφηνα σημάδια

Το κορμί σου μια μικρή ζεστή φωλιά

Σου μιλούσα, τραγουδούσα στο πλευρό σου ξενυχτούσα

και πλημμύριζε το βράδυ μυστικά

Ποιος χειμώνας, καλοκαίρι ποιο φθινόπωρο θα φέρει

στα ματόκλαδα την άνοιξη ξανά

ένα ουρανό-αστέρι κι ένα σύννεφο-αγέρι

να χαράξουμε στη γη σαν ζωγραφιά

Με ρωτούσες και γελούσα, αν κοιμόμουν άμα ζούσα

Και με φίλαγες στις άκρες σαν πουλί

Αγκαλιά μου σε κρατούσα και ποτέ μου δεν μπορούσα

να σκεφτώ πως θα πετάξεις σαν πουλί

Με ρωτούσες και γελούσα, αν πεινούσα αν διψούσα

Και με κέρναγες μια στάλα σαν πουλί

Άγγελέ μου σε κρατούσα και ποτέ μου δεν μπορούσα

να σκεφτώ πως θα πετάξεις σαν πουλί

 

Βασίλης Πουλημενάκος

YΓ. Παλιότεροι στίχοι μου με μικρές διορθώσεις

Advertisements