Ο φάκελος δεν είχε όνομα αποστολέα. Η Μελανθία τον άνοιξε βιαστικά για να βρει μόνο ένα κλειδί από φίλντισι στο εσωτερικό του. Αμέσως κατάλαβε τι ήταν. Ξεκλείδωσε το σκαλιστό μπαουλάκι που είχε φέρει από το τελευταίο της ταξίδι στο Αιγαίο και έβγαλε το μαύρο ημερολόγιο. Έλειπαν αρκετά κομμάτια από την αρχή και το τέλος, αλλά άρχισε να το διαβάζει με την ελπίδα ότι θα καταλάβαινε ποιά ήταν η Ελοϊζ, η άγνωστη γυναίκα που της κληροδότησε τον πύργο στη Σάμο.

Μέσα από τις παλιές, κιτρινισμένες σελίδες με τα καλλιγραφικά γράμματα, η Μελανθία ακολουθεί τα βήματα της νεαρής κοπέλας που εγκατέλειψε την πατρίδα της τη Μάνη, για να βρεθεί στους αριστοκρατικούς κύκλους της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου ως σύζυγος ενός πλούσιου ιδιοκτήτη αδαμαντορυχείων.

Και παρόλο που προσπαθούσε να κάνει μια νέα αρχή, η βαριά σκιά του παρελθόντος και η ανάγκη της να νιώσει τη δύναμη του πάθους ψαλίδιζαν διαρκώς τα όνειρά της. Όσο η Ελοϊζ του παρελθόντος αναρωτιέται αν θα βρει τη δύναμη να αψηφίσει τον αυστηρό κοινωνικό της περίγυρο για να παραδοθεί στον παράνομο έρωτά της, η Μελανθία του σήμερα αντιμετωπίζει ένα παρόμοιο δίλημμα.

Ποιόν θα διαλέξει; Τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράζεται τη ζωή της ή τον άγνωστο που εισέβαλλε επικίνδυνα στις σκέψεις της;

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου Η σκόνη των άστρων, Αικατερίνη Τεμπέλη, Εκδόσεις «Μοντέρνοι Καιροί», Οκτώβριος 2010.

ΥΓ. Η Αικατερίνη Τεμπέλη έχει ακόμα εκδόσει το ιστορικό μυθιστόρημα «Βενετσιάνικο Χρυσάφι» από τους Μοντέρνους Καιρούς.  Είχα γράψει τότε αυτό το κείμενο.

Advertisements